HomeΑρθρογραφίαΦιλοσοφία-ΠοίησηΕυθαρσώς ανυποψίαστοι… – Γράφει η Γεωργία Γιώτα.

Ευθαρσώς ανυποψίαστοι… – Γράφει η Γεωργία Γιώτα.

Ευθαρσώς ανυποψίαστοι… – Γράφει η Γεωργία Γιώτα.

«Αυτή η….. κοινωνία μας είναι υπεύθυνη»! Τάδε έφη ένα κορίτσι που θα΄πρεπε να δηλώνει, να είναι και να φαίνεται ανυποψίαστο.
Όταν όμως ένα κορίτσι στην εφηβεία του που μετρά μόλις δεκαοκτώ ανθισμένα παρτέρια στις αποσκευές του, αντί να ζωγραφίζει πεταλούδες στο τετράδιο και στην ψυχή του και να θρέφει όνειρα για το μέλλον, εκφράζει μια τέτοια σπαρακτική άποψη, τα λόγια είναι αβάσταχτα περιττά. Αλλά, όταν αυτό το κορίτσι που μετρά μόλις δεκαοκτώ ανθισμένα παρτέρια στις αποσκευές του κοιτά τον έφηβο επίσης αδελφό του να διαβαίνει τις πύλες του ανεξήγητου, μετρώντας θανατηφόρες πληγές από μια επίσης ανεξήγητη μανία μιας επίσης ανεξήγητης «συμμορίας ανηλίκων» (κάποιος να κλείσει την τηλεόραση, γιατί τούτη η ταινία τυγχάνει μιας άθλιας σκηνοθεσίας) , τότε η πολιτισμένη κοινωνία των ανθρώπων θα πρέπει να αρχίζει να υποψιάζεται τον ακήρυκτο πόλεμο.
Γιατί, κάθε φορά που ένα παιδί σηκώνει το χέρι να προκαλέσει πόνο και θάνατο, η κοινωνία ολάκερη θα πρέπει να σηκώνει της επανάστασης τα λάβαρα. Γιατί ο εχθρός είναι ήδη εντός των πυλών. Και το χειρότερο είναι ότι δεν είναι ξένος, για να προλάβεις να λάβεις μέτρα προστασίας. Και το χείριστο είναι ότι οι καθρέφτες κοστίζουν, αλλά αξίζουν, να πάρει ευχή. Άσε που η καθοδηγούμενη καχυποψία μπορεί να οδηγήσει τη Χιονάτη, αντί να φάει το μήλο, να στραφεί στη γλύκα των λωτών. Και οι πρίγκιπες σήμερα και σπανίζουν και κοστίζουν…
Υ.Γ. 1: Σώζουμε την τεχνολογία, αλλά προσοχή μη χάσουμε τον άνθρωπο. Προσβλέπουμε σε αριθμούς, αλλά η ουσία της ζωής είναι στις λέξεις και στην επικοινωνία τους, σε πείσμα των πληγωμένων καιρών των ου μενετών… Αγνοώντας τις μάγισσες, αψηφώντας τους μάντεις, κρατώντας στην ψυχή με τρυφερότητα τα κοχύλια γαλάζιων θεών, μάλλον θα παραμείνω ένας ανυποψίαστος άνθρωπος… να μετρώ τις νύχτες τ΄άστρα…
Υ.Γ.2: Τις ώρες τις δύσκολες που οι αντοχές και τα όρια του ανθρώπου δοκιμάζονται και κρίνονται, επιμένουμε να υψώνουμε ανεμόμυλους, να ζωντανέψουν με το φύσημα του ανέμου. Και αφήνουμε τα παιδιά έξω από παιγνίδια εξουσίας και ενηλίκων, με κανόνες στημένους και βρώμικους. Τουλάχιστον αυτά, ας παραμένουν έτσι όπως η αγνότητά τους και η ηλικία τους προστάζουν: ανυποψίαστα, μονίμως ερωτευμένα, εκνευριστικά καθαρά και εφηβικά αναμάρτητα. Τουλάχιστον να σωθούν τα παιδιά. Τους χρωστάμε, να πάρει η ευχή… εκείνο το πέταγμα του χαρταετού μια καθαρή και αμόλυντη Δευτέρα… λίγο πριν ροδίσει η άνοιξη…
ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΙ
Στο πλευρό των ανυποψίαστων
είμαι
Που χαζεύουν επάνω στων κάστρων τις ψηλές πολεμίστρες
Κι ενώ βλέπουν τον εχθρό να παραμονεύει,
πίσω
από των δέντρων τις παχιές τις συστάδες
σηκώνουν το βλέμμα ψηλά
και χαζεύουν την ομορφιά του ουρανού
στο μεγαλείο της βαριάς απεραντοσύνης του.
Έτσι είναι η ζωή
Έχει τη νομοτέλειά της
Την ώρα που φυσά ο άνεμος
Άλλοι χτίζουν καταφύγια
Κι άλλοι υψώνουν ανεμόμυλους…
Στο πλευρό των ανυποψίαστων
είμαι
Στο μαξιλάρι ακουμπώ των ανυπεράσπιστων
Που στη βροχή δίχως ομπρέλα περπατούν
Γιατί στην ψυχή τους είναι από χρόνια εγκατεστημένο
-χρόνια τώρα… πού να ενθυμούμαι-
ένα μικρό, μα ισχυρό αλεξικέραυνο,
με αυτόν, του Θερβάντες τον ήρωα
και τα φτερά των βαριών ανεμόμυλων
που μοιάζουν με γίγαντες πελώριους
την ώρα της ομίχλης,
τις στιγμές των σκιών
Στο πλευρό των ανυποψίαστων
είμαι
που σκορπούν την αγάπη απονήρευτα
αγνοώντας τις μάγισσες,
αψηφώντας τους μάντεις
και κρατούν στην ψυχή με τρυφερότητα
τα κοχύλια γαλάζιων θεών
Στο πλευρό των ανυποψίαστων
μένω
γιατί τα λάβαρα τολμούν να υψώνουνε
όταν άλλοι υποστέλλουν σημαίες
και ποτέ στη ζωή τους δεν λύγισαν
σε οιωνοσκόπων δυσοίωνες προβλέψεις
Στους ανυποψίαστους
κλίνω το γόνατο
γιατί όρθιοι αυτοί παραμένουν
και φυλάγουν Θερμοπύλες περήφανα
και ας βλέπουν τους Μήδους κρυμμένους
Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον
που βαφτίζει με λάδι παρθένο
την ψυχή, σαν το δρόμο απωλέσει.
Με τους ανυποψίαστους,
τους μονίμως ερωτευμένους,
τους εκνευριστικά καθαρούς
τους πληγωμένα αξιοπρεπείς
και εφηβικά αναμάρτητους
ΕΙΜΑΙ και
ΠΑΡΑΜΕΝΩ(Γ.Γ. 15/12/2022)
Η φωτογραφία του θέματος είναι του :
photo by zhugher, www.pixabay.com

Η Γεωργία Γιώτα είναι φιλόλογος, αριστούχος απόφοιτος Φιλοσοφικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. Από το 2004 μέχρι το 2019 υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Γυμνάσια και Γενικά Λύκεια), ενώ από 2019 μέχρι και σήμερα υπηρετεί στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Καρδίτσας. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος σπουδών Δημιουργικής Γραφής του Ε.Α.Π.

Υπήρξε για οκτώ (08) συναπτά έτη Γενική Γραμματέας του Συνδέσμου Φιλολόγων Καρδίτσας και έτσι είχε τη χαρά και την ιδιαίτερη τιμή να παρουσιάσει εκδηλώσεις, αλλά και ποιητικές συλλογές και πονήματα ιδιαιτέρως αξιόλογων ανθρώπων των Γραμμάτων, των Τεχνών και των Επιστημών, κάτι που εξακολουθεί να κάνει μέχρι και σήμερα.

Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί σε έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, τοπικής και πανελλαδικής εμβέλειας και παράλληλα, μέσα από τη μοναδική ευκαιρία που της προσέφεραν οι μεταπτυχιακές της σπουδές, αποτυπώνει με το γραπτό λόγο ποιητικά σπαράγματα ψυχής, τα οποία έχουν δημοσιευτεί σε ιστοτόπους της λογοτεχνίας και του πολιτισμού (Culture Book, Vakxikon.gr), καθώς και στο περιοδικό 3η Χιλιετία του Δημήτρη Πιστικού, αλλά και στον τοπικό τύπο.

Η παράλληλη ενασχόλησή της τόσο με το δοκιμιακό όσο και με τον αφηγηματικό πεζό λόγο τής χάρισε το 2022 Βραβείο Διηγήματος (για το διήγημα «Ανθισμένες Πασχαλιές») σε Πανελλήνιο Διαγωνισμό, κάτι που αποτέλεσε ισχυρό θετικό κίνητρο, για να συνεχίσει να κάνει κάτι που αποτελεί έκφραση και λύτρωση ψυχής, να συνεχίσει να ασχολείται με τη δημιουργική γραφή.

Ως φιλόλογος έχει συμμετάσχει με πολλές εισηγήσεις στο Πανελλήνιο Συνέδριο Εκπαιδευτικής Καινοτομίας που διεξάγεται τα τελευταία χρόνια στη Λάρισα. Συμμετέχει επίσης σε εισηγήσεις και παρουσιάσεις, με θέμα την ποίηση και τη δημιουργική γραφή σε σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

   

Share With:
Rate This Article

jimbouzaras@gmail.com

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.