Γυναίκες Γκαραγκούνες ωσάν Μητέρες-Θεές

Γράφει ο Νίκος Φίλος  Πρόεδρος του Σωματείου «Η Ψηφίδα» Προαστίου, Λαογράφος

«Με την πρώτη ροδοστάλαχτη γλυκοχαραυγή του πολιτισμού σε τούτα δω τα χώματα, το ανήσυχο πνεύμα των πρώτων γεωργοκτηνοτρόφων της Θεσσαλίας τούς οδηγεί να πλάσουν με χώμα ιερό και ολογάργαρο νερό φιγούρες μητρικές.

Τις πρώτες Μητέρες-Θεές.

Γυναίκες με στήθια γιομάτα πρωτόγαλα, που ξεχειλίζουν ελπίδα και ευφορία απ’ τις θηλές τους. Γυναίκες με γλουτούς αφράτους και με χέρια στιβαρά, ικανά να τιθασεύσουν ακόμη και τον τελευταίο σβόλο χώματος της πεδιάδας.

Στο διάβα χιλιετηρίδων, ίδιες αγέρωχες μορφές-γυναίκες Γκαραγκούνες- στέκουν ορθές καταμεσής του κάμπου με το δερπάν ’ στα χέρια, με το παιδί στην αγκαλιά. Με το βλέμμα τους το καθάριο τηράν κατάματα τον ήλιο, ολόλευκο το σκιάδι που τρυφερά τις καλύπτει, πεθεράς είν’ το δώρο τούτο, μην τυχόν και τολμήσει το λιόφωτο να τις μαράνει! Έτοιμες είναι να κυοφορήσουν μέσα τους μια ολάκερη κοινωνία, την κοινωνία των Καραγκούνηδων.

Και κάπου-κάπου μες στον απέραντο σιτοβολώνα ηχούν παιχνιδιάρικα τα χρυσά νομίσματα της κεφαλής τους. Αποτροπαϊκός ο ήχος τους, θαρρείς μαγικός!».

Ένα παραδοσιακό μουσικοχορευτικά δρώμενο από το Σωματείο Διάσωσης και Διάδοσης του Καραγκούνικου Λαϊκού Πολιτισμού «Η Ψηφίδα» του Προαστίου Καρδίτσας (Καραϊσκάκεια 2026-Διεθνής Γιορτή Πολιτισμού) ενδεδυμένο με γνήσια ενδυματολογική αρτιότητα, ένας φόρος μεγάλης τιμής στις γυναίκες-μάνες, στις γυναίκες-εργατίνες μιας εποχής αλλοτινής, μια ιδιαίτερη ωδή μεγάλου σεβασμού στη Γυναίκα-Καραγκούνα, μια γυναίκα του επίπονου μόχθου και της άοκνης προσφοράς, μια γυναίκα με αντοχή, δύναμη και πίστη, μια περήφανη στην ψυχή γυναίκα…