Το φεγγάρι του δράκου – Ευαγγελίας Ευσταθίου – Εκδόσεις Μίνωας.

Γράφει ο δημοσιογράφος – συγγραφέας, Γιάννης Ζυγούλης

Στην κινεζική λαογραφία, η πανσέληνος του Μαΐου ονομάζεται «Φεγγάρι του Δράκου» (Dragon Moon). Σύμφωνα με τον θρύλο, κατά τη διάρκεια αυτής της πανσελήνου, ο αστερισμός του Δράκου βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο του στον ουρανό. Κι ακόμα, το φως από την πανσέληνο του Δράκου έχει μαγικές και θεραπευτικές ιδιότητες.

Το «Φεγγάρι του Δράκου» είναι επίσης ο τίτλος του υπέροχου μυθιστορήματος που έγραψε η Ευαγγελία Ευσταθίου και εκδόθηκε με τη σφραγίδα των εκδόσεων Μίνωας. Το έργο των 630 σελίδων τυπώθηκε σε μια προσεγμένη έκδοση με ωραίο εξώφυλλο και είναι το δέκατο έβδομο πνευματικό τέκνο της συγγραφέως.

Στο έργο, η πλοκή στηρίζεται σε έναν μεσαιωνικό θρύλο (δημιούργημα της κυρίας Ευσταθίου) σύμφωνα με τον οποίο, πριν από αιώνες συνευρέθηκαν ερωτικά ένας Καναβάρο και μια Μοντιλιάνι. Ωστόσο η ένωσή τους ήταν ανίερη καθώς οι δύο εραστές ήταν αδέλφια που αγνοούσαν τη συγγένειά τους. Έστω κι έτσι, ο έρωτάς τους έγινε κατάρα που στοίχειωσε για αιώνες τους άνδρες των Καναβάρο και τις γυναίκες των Μοντιλιάνι. Πιο συγκεκριμένα, μετά την αρχική ένωση των δύο εραστών, όλοι οι άνδρες Καναβάρο νοσούσαν με μια άγνωστη και εκφυλιστική ασθένεια και πέθαιναν στα 42 τους χρόνια. Για να σωθούν έπρεπε να θυσιάσουν τη ζωή μιας γυναίκας Μοντιλιάνι:

«Η πρώτη Μοντιλιάνι, εκείνη που εν αγνοία της προκάλεσε την αλλαγή στη γονιδιακή αλυσίδα των Καναβάρο, είχε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, άρχισε να εξηγεί ο Ντόμινικ. Ετεροχρωμία ματιών. Όλες οι απόγονοί της έφεραν το ίδιο γενετικό χαρακτηριστικό, δίχως να παραλειφθεί ούτε μία γενιά. Έτσι, δεν μπορούσαν να κρυφτούν. Έτσι, τις βρίσκαμε πάντα εμείς. Η μοίρα θέλησε αυτές που ήταν υπεύθυνες για την ασθένειά μας να είναι αυτές που μπορούσαν να τη θεραπεύσουν. Όπως μας σκότωναν, θα σκοτώνονταν. Ένας κύκλος θανάτου, με επίκεντρο την αγάπη. Βλέπεις, η μοίρα ήταν ακόμα πιο σατανική. Σαν να τιμωρούσε για εκείνη την πρώτη αμαρτία, γεννούσε τον έρωτα ανάμεσα στους εχθρούς μέχρι να πάψουν να είναι εχθροί και να καταλήξουν μάρτυρες».

Βασικοί πρωταγωνιστές του έργου είναι ο Ντόμινικ Δραγάνης μαζί με τη Ράγια Σαβέρη. Άγνωστοι μεταξύ τους αλλά όταν οι δρόμοι τους διασταυρώνονται ανοίγει ο ασκός του Αιόλου. Η δράση γίνεται καταιγιστική, τα γεγονότα τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα και η αγωνία του αναγνώστη συντηρείται μονίμως στα ύψη.Διότι ο Δραγάνης είναι ο τελευταίος απόγονος του κραταιού Οίκου Καναβάρο και μάλιστα έχει απαρνηθεί την ηγεσία ενός μυστικού τάγματος που οι ρίζες του χάνονται στα βάθη των αιώνων. Το Τάγμα των Σιωπηλών με αυστηρή ιεραρχία και στρατιωτική δομή πριν από πολλά χρόνια είχε στόχο να δημιουργήσει την Ανίκητη Φυλή και να κυριαρχήσει στον κόσμο. Ωστόσο ο Ντόμινικ Δραγάνης για να επιβιώσει από τη θανατηφόρο ασθένεια της οικογένειάς του χρειάζεται τη ζωή μιας Μοντιλιάνι.

Η Ράγια Σαβέρη, έχει ομιχλώδες γενεαλογικό δέντρο και γι’ αυτό δεν γνωρίζει ότι είναι η τελευταία απόγονος των Μοντιλιάνι. Έτσι πέφτει εύκολα στην παγίδα του Δραγάνη και σχεδόν αιχμαλωτίζεται με τη θέλησή της! Όμως στα επόμενα κεφάλαια ο Καναβάρο πέφτει κι αυτός σε μια… παγίδα, επίσης με τη θέλησή του!

Οι δυο τους θα βιώσουν μια παρανοϊκή δοκιμασία, θα χάσουν αρκετές φορές την ισορροπία τους και θα δοκιμάσουν τις αντοχές τους. Κι ακόμα θα αναμετρηθούν με εχθρούς που δραπέτευσαν από τις αραχνιασμένες γωνιές της Ιστορίας. Κυρίως όμως θα έρθουν αντιμέτωποι με εξοντωτικά διλήμματα: Η ζωή για τον Ντόμινικ είναι ο θάνατος της Ράγιας κι αντίστροφα. Και κάπου εκεί παρεμβάλλονται τα ανθρώπινα αισθήματα κι ο έρωτας που μοιάζει με ευλογία και ταυτόχρονα με καταδίκη:

«Δεν είναι άδικο δυο άνθρωποι φτιαγμένοι για να ζουν μαζί να πρέπει πάντα να χωρίζουν με τον θάνατο; Λυπάμαι, αλλά δεν μπόρεσα να μη σε αγαπήσω, Ντόμινικ. Στο πρόσωπό σου δεν βλέπω τον δολοφόνο μου. Βλέπω τον μόνο άνθρωπο που μπορεί να με κάνει να νιώθω ζωντανή ακόμα και την ώρα που πεθαίνω».

Η Ευαγγελία Ευσταθίου δημιουργεί μια έξοχη πλοκή όπου οι ανατροπές είναι συνεχείς, οι κίνδυνοι ξεφυτρώνουν από παντού και οι ελπίδες για τους πρωταγωνιστές φαίνονται μηδαμινές. Με γλαφυρή γλώσσα, η συγγραφέας κατορθώνει να μεταδώσει στον αναγνώστη όλα τα συναισθήματα των ηρώων αλλά και τα τραγικά αδιέξοδα που βιώνουν. Έτσι, στο μεγαλύτερο μέρος του έργου, το ενδιαφέρον παραμένει υψηλό καθώς ουδείς μπορεί να προβλέψει τη συνέχεια ή το τέλος.

Εν κατακλείδι, το βιβλίο «Το φεγγάρι του δράκου» είναι ένα συγκλονιστικό  μυθιστόρημα με δυνατό μύθο και υπέροχη γραφή. Η Ευαγγελία Ευσταθίου δούλεψε σκληρά αλλά πέτυχε τον στόχο της και κατασκεύασε άρτιους πρωταγωνιστές οι οποίοι στέκονται υποδειγματικά απέναντι στα διλήμματα που αντιμετωπίζουν. Το έργο διαθέτει ένταση σε μεγάλες ποσότητες κι επιτυγχάνει απόλυτα τον στόχο της μυθοπλασίας: Την τέρψη της ψυχής! Γι’ αυτό είναι ένα έργο που αξίζει να διαβαστεί!

Η Ευαγγελία Ευσταθίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών και εργάζεται ως δασκάλα στη δημόσια εκπαίδευση. Η αγάπη της για το βιβλίο την έστρεψε από πολύ νωρίς στη συγγραφή, πρώτα παραμυθιών και αργότερα διηγημάτων.
Το πρώτο της μυθιστόρημα, Προσωπικές στιγμές (2001), κέρδισε αμέσως την αγάπη των αναγνωστών. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Πέτρινοι κύκνοι (2004), Μ’ άλλα λόγια σ’ αγαπώ (2007), Αν τον άνε­μο ρωτήσεις (2010), Μετά την καταιγίδα (2011), Το γυάλινο ρόδο (2012), Βαθύ βελούδινο σκοτάδι (2013), Ψίθυροι στις φλόγες (2014), Οι δεσμώτες των σκιών (2015), Πριν χαθεί η νύχτα (2016), Όχθες και κύματα (2017), Αόρατο νήμα (2018) και Το ξίφος (2021), όπως επίσης το παραμύθι Όταν η Νύχτα έχασε την Αυγή (2019), όλα από τις εκδόσεις Λιβάνη. Από τις εκδόσεις Μίνωας κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της Άγριο χάραμα (2023, βραβείο βιβλιο­πωλείων Public), Προσωπικές στιγμές (2024), Πέτρινοι κύκνοι (2024), O τελευταίος κρίκος (2024), Μ’ άλλα λόγια σ’ αγαπώ (2025), Διάφανα νερά (2025), Αν τον άνεμο ρωτήσεις (2025) και Μετά την καταιγίδα (2025).
Εκτός από τη συγγραφή, ασχολείται με τη ζωγραφική και το κολάζ. Γνωρίζει αγγλικά και ιταλικά. Έχει μια κόρη, έναν γιο και ένα ζωη­ρό τζακ ράσελ, τη Λούνα.

Ο Γιάννης Ζυγούλης γεννήθηκε στη Στυλίδα Φθιώτιδος και τα τελευταία χρόνια ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Έχει εργαστεί ως ρεπόρτερ στις εφημερίδες Καθημερινή και Νέα Μεσημβρινή, στο περιοδικό ΕΝΑ και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Σκάι και Flash.Επίσης διετέλεσε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης ύλης στην εφημερίδα Ημερησία. Είναι μέλος του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων.