Έθιμα από τη Μελίκη – Γράφει ο Βασίλης Μπάτζιος.

ΕΘΙΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΛΙΚΗ

Στην κωμόπολη Μελίκη Ημαθίας λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Βέροια κάθε Καθαρή Δευτέρα μαζεύεται αρκετός κόσμος από τις γύρω περιοχές για να αναβιώσουν τα έθιμα, να διώξουν το Κακό και τα δαιμόνια που ζουν και βασιλεύουν και να καλωσορίσουν την Άνοιξη. Φέτος καλοκαιρία. Χαρά Θεού. Από νωρίς ο κόσμος έχει αγκυροβολήσει σε καφετέριες, ταβέρνες και υπαίθριες καντίνες. Κάποιοι επιμένουν στο κρέας άλλη θέλουν να περάσουν σε σαρακοστιανές γεύσεις. Ο ήλιος μας έκανε το χατίρι και ζέστανε λίγο το δέρμα μας.Κάποια παιδιά ντυμένα ακόμη καρναβαλάκια μαζεύτηκαν σε μια παιδική χαρά. Σε έναν δρόμο ένα τρακτέρ είναι ακινητοποιημένο. Στην ουρά του έχει ένα μικρό άρμα Καρνάβαλου. Επάνω στέκεται όρθιος ένας γέρος. Μαζεύει με αργές κινήσεις κάτι κάρβουνα, από μια σιδερένια κατασκευή.

Γύρω στις μια η ώρα, στον κεντρικό δρόμο του χωριού, μέσα σε παραδοσιακούς ήχους περπατάνε κουνώντας τα μαντήλια τους οι ομάδες των χορευτών. Ένα πάλκο είχε στηθεί κοντά στην κεντρική Πλατεία. Η πρώτη χορευτική ομάδα είναι γυναικεία. Αποτελείται από μικρά κορίτσια. Φοράνε στολές μαύρες, βαριές, πολύχρωμα κεντημένες εμπρός με διάφορα γεωμετρικά σχήματα και με φλουριά χρυσά και ασημένια που ξεκινούν σαν περιδέραια και τελειώνουν στην μέση. Επίσης στο ίδιο σημείο δεσπόζουν ασημένιοι σπειροειδείς κύκλοι για ζώνη. Στο κεφάλι έχουν κάτι πανύψηλα, σαν περικεφαλαίες, καπέλα με λουλούδια στα πλάγια.

Οι ήχοι βγαίνουν μόνο από έναν ζουρνά και ένα νταούλι. Αρχή. Ένα κορίτσι κουνάει αργά αργά το μαντίλι. Τα πρόσωπά τους σοβαρά. Στον πρώτο κρότο του νταουλιού αρχίζει ένα συρτό αργό, σχεδόν υπνωτικό. Αυτός ο γνώριμος αέναος ελληνικός κύκλος. Τον κοιτάς και βυθίζεσαι και αφήνεις τα όσα έγιναν ξένες προσθήκες ή ανούσιες προεκτάσεις.

Καλή Σαρακοστή σε όλους!