Γραφείο απολεσθέντων – Γράφει ο Βασίλης Μπάτζιος.

Ο παρακάτω διάλογος εκτυλίχθηκε ανάμεσα σε έναν ανήσυχο μεσήλικα άντρα (εδώ ονομάζεται περαστικός) και σε μια νέα, υπάλληλο γραφείου απολεσθέντων αντικείμενων (αεροδρομίου, σταθμού τρένων, μετρό, δρόμων -εθνικών και επαρχιακών, λεωφορείων, πλατειών, καφενείων κ.ο.κ)

(Άνοιγμα πόρτας με ήχο κουδουνιού)

Περαστικός: Καλησπέρα σας
Υπάλληλος: Καλησπέρα
Περαστικός: Θα ήθελα να δηλώσω μια απώλεια
Υπάλληλος: Ακούω, Κύριε μου. Τι χάσατε και πότε
Περαστικός: Έχασα το ένα κουμπί από το λευκό μου πουκάμισο (το δείχνει)
Υπάλληλος: Πότε;
Περαστικός: Νομίζω στην απογευματινή χθεσινή μου βόλτα
Υπάλληλος: Χμ…και λοιπόν; Για ένα κουμπί κάνετε έτσι. Θα είχατε φαίνεται καμμιά χαλαρή ραφή.
Γιατί δεν αλλάζετε πουκάμισο;
Περαστικός: Δεν γίνεται. Ξέρετε αυτό το πουκάμισο είναι μοναδικό.
Υπάλληλος: Τι εννοείται (σούφρωμα χειλιών)
Περαστικός: Ε…είναι το μόνο που μου κάνει.
Υπάλληλος: Μάλιστα (δείχνει σκεφτική). Μήπως υπήρχαν μάρτυρες. Μήπως κανείς το βρήκε, σας
ειδοποίησε και δεν το μάθατε; (κρυφό γελάκι)
Περαστικός: Όχι. Σας διαβεβαιώνω. Όλοι τους είναι σε σιγή ασυρμάτου. Μα ούτε ένας, μία να μου πει
«ξέρεις να εκεί το είδα ή το άκουσα να πέφτει έτσι χάμω»
Υπάλληλος: Αχ, ναι, είναι όντως τρομερό (πιάνει ελαφρά τα χείλη της).
Περαστικός: Μα δεν είναι; Τώρα έχω ένα πουκάμισο, με ένα κουμπί λιγότερο, να μετρώ. Αστείο μη
φανεί, ανόμοιο που φαίνεται σε σχέση με τα άλλα
Υπάλληλος: Λογικό μου ακούγεται. Δεν νομίζω όμως πως θα το βρούμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις, λόγω
μεγέθους του αντικειμένου, αύξηση των κλοπών τελευταία.. Δυστυχώς. Τι σκοπεύετε τώρα να κάνετε.
Περαστικός: Ξέρω εγώ, λέτε μήπως, να ράψω-μόνος μου- πιο γερά, ένα νέο κουμπί. Κι αν τούτο
διαφέρει σε μέγεθος ή χρώμα;
Υπάλληλος: Βέβαια. Να το δείτε αυτό. Και επίσης να προσέχετε μην ξαναφύγει
Περαστικός: Έχετε δίκιο. Αλλά τι λύση έχω. Μήπως έχετε κάτι στο μυαλό σας;
Υπάλληλος: Να στο βάδισμα, να κάνετε πως τ ’ακουμπάτε (με σαρκαστικό γελάκι)
Περαστικός: Α, σωστά! Σε περίπτωση που πάλι, πει να δραπετεύσει ε;
Υπάλληλος: Σωστά, μην πάλι δραπετεύσει (με παιχνιδιάρικό βλέμμα). Μήπως θέλετε τίποτα άλλο;
Περαστικός: Όχι για σήμερα αυτά. Σας ευχαριστώ πολύ, καλό απόγευμα
Υπάλληλος: Καλό απόγευμα (χαμόγελο)

(Κλείσιμο πόρτας με ήχο κουδουνιού)