Σαν την απίθανη Φέμκε Μπολ – Γράφει ο Bασίλης Mπάτζιος .

Σαν την απίθανη Φέμκε Μπολ

Είμαι θέση 567 στον πίνακα και τσέκαρα και τον επάνω και τον κάτω. Εκεί που κοιτάω πάντως κατσικώθηκαν τρεις εδώ και δυο χρονιές, οι δυο με μεταπτυχιακό. Τον ένα τον είδα και σε επικουρικό ειδικής. Φως φανάρι, μόρια του δυσπρόσιτου. Όταν ξανανοίξει ο πίνακας του χρόνου θα βάλω κι εγώ μεταπτυχιακό και γλώσσα. Θα τους περάσω στον τερματισμό… σαν την απίθανη Ολλανδέζα Φέμκε Μπολ, θα δεις παίκτη μου.

-Πέντε τέσσερα, παίξε.

Είμαι θέση 567 σε εκκαθαρισμένο από 1150. Ανέβηκα. Όχι δεν διορίστηκα έφθασε ως 900 κόντεψα όμως στην κορδέλα. Αν ήμουν παντρεμένος με παιδιά, αν δεν πάγωνα το μεταπτυχιακό το 19, αν δεν είχαμε πανδημία, αν .

-Αν η γιαγιά μου είχε ρόδες…σειρά σου.

Είπα πάντως. Αν είναι νησί θα εξηγηθώ στον ιδιοκτήτη εξαρχής . Φεύγω μετά τις 20. Μια χρονιά μας έβγαλε από τον Μάϊο και ευτυχώς μας πήρε μια συνάδελφος η Ν. από Σύρο. Στο τέλος κάναμε και ένα γλεντάκι στη αυλή της, το κάψαμε. Χορό και τραγούδι, με τα παιδιά καθώς από επάνω μας περνούσαν τα αεροπλάνα γεμάτα τουρίστες.

-Πάλι ασόδυο στο μάζεμα, ουφ!!

Μια χρονιά έφθασα σε ένα νησί βράδυ. Κατεβαίνοντας βλέπω εμπρός μου μια νεκροφόρα και μαυροφορεμένο πλήθος. Ανατρίχιασα. Κάποιος σπουδαίος του τόπου είχε πεθάνει. Μου το είπε μετά ο ξενοδόχος, ένας Μπάμπης. Το ίδιο βράδυ ακουγόντουσαν δυναμίτες από το βουνό, δεν κοιμήθηκα. Κι έμαθα πως το έχουν έθιμο σε γιορτές και πένθη. Ένας τόπος με κακοτράχαλα μέρη, και αγνούς ανθρώπους που αν σε συμπαθήσουν σου ανοίγουν το σπίτι τους. Αν πας να κολυμπήσεις στην Ψ….. και να φας γαλακτομπούρεκο απέναντι από το άγαλμα του Σφουγγαρά.

-Πάμε Πλακωτό, παικτάρα μου;

Αχ! Αλλού πάλι το νερό τους ρε φίλε σπάνε τα πιρούνια από τα άλατα και να φεύγουν τα χερούλια από τα κατσαρολάκια που έχεις και να αλλάζει το δέρμα σου και να βγάζεις σπυράκια. Δράμα Αιγαιοπελαγίτικο σου λέω. Εκείνη την χρονιά την έβγαλα δυο ημέρες σε σκηνή για να μην πληρώσω ξενοδοχείο. Με έφαγαν τα κουνούπια. Ευτυχώς βρήκα γρήγορα σπίτι που ήταν και κοντά στο σχολείο. Εκεί γνώρισα την Κ. της Αγγλικής που μου έμαθε τον Χένρυ Τζέημς και ένα βράδυ με πανσέληνο μου διάβασε κάποιες σελίδες από το θηρίο στην ζούγκλα.

-Ντορτακια. Εδώ σε θέλω.

Είδα χθες ξανά την βαλίτσα. Τώρα ξέρω ιδανικές διαστάσεις αποσκευών και τεχνικές τυλίγματος. Τα κάνεις μασούρια το ένα μέσα στο άλλο, με εσώρουχα εντός για εξοικονόμηση χώρου. Το είδα από μια Ασιάτισσά σε βιντεάκι. Έμαθα τώρα ακόμη και πιατικά, ηλεκτρικά πως να τα πατικώσω καλά. Φορτιστές πάντα να τα ‘χεις σε μπανάνα μαζί με χτένα και να εκμεταλλεύεσαι τα πλάγια κενά.

-Σειρά μου.

Λοιπόν τι έλεγα. Α, ναι με την θέση που είμαι τώρα μάλλον πιάνω Μ. Αν πάω μου είπαν οι δικοί μου να κάνω πρώτα τάμα στον Άγιο, και μετά όλα τα άλλα. Του χρόνου είπαν θα πάρουν πολλούς μόνιμους. Θα τρέξω με διασκελισμούς, κοντεύω φίλε.

Εξάρες σου πιάνω μάνα ρε. Χαχα άκου σαν την απίθανη Φέμκε Μπολ.

Οι απόψεις του εκάστοτε άρθρου, αντικατοπτρίζουν την προσωπική άποψη του συντάκτη. Προτείνουμε, ο εν δυνάμει αναγνώστης, αφενός να προβαίνει σε έλεγχο αγοράς, για την εύρεση της πιο συμφέρουσας τιμής, αφετέρου κατά  την αγορά, να επισκέπτεται  οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο, ώστε να ελέγξει από μόνος του, κατά πόσο το συγκεκριμένο ανάγνωσμα, καλύπτει τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του.