Είναι σίγουρα στιγμές, άρρυθμες – Γιάννης Τόμπρος – Εκδόσεις Υψικάμινος.
Γιάννης Τόμπρος ,“ Είναι σίγουρα στιγμές, άρρυθμες”, συλλογή ποιημάτων χαϊκού, Εκδόσεις Υψικάμινος.
Γράφει ο Άγγελος Τάσκος
Τα ποιήματα χαϊκού είναι μια περιοριστική προσέγγιση της ποίησης. Προϋποθέτει υπομονή, επιμονή και μία ασκητική προσήλωση. Προσπαθείς σε 17(5-7-5) συλλαβές να χωρέσεις την έμπνευσή σου , να αποτυπώσεις την κάθε στιγμή. Στην παρούσα συλλογή ποιημάτων χαϊκού,”Είναι σίγουρα στιγμές, άρρυθμες” Εκδόσεις Yψικάμινος, ο ποιητής Γιάννης Τόμπρος ,υιοθετεί μια σύγχρονη τάση στα ποιήματα χαϊκού, έτσι όπως αυτή αποτυπώνεται στην ιαπωνική λογοτεχνία. Μία ποίηση υπαρξιακή, με έντονη εικονοποιία,, που συνδιαλέγεται όμως με την κοινωνία. Άθλια τύχη/ αυτούς αγαπώ ξανά/ τους ξεχασμένους(…) Σε ίσκιο βαθύ/ ειρηνεύω μες στον νου/ κρύβοντας μνήμες.
Όπως αναφέρει ο φιλόλογος, συγγραφέας και σημαντικός μελετητής, Αντώνης Χαριστός, στο δοκίμιο κριτικής του (δημοσιευμένο στο Fractal, 3/2026):”Μία ποίηση βαθιά υπαρξιακή, που, όμως, δεν ξεχνά ότι για να υπάρξει οφείλει να κινητοποιήσει την αφετηρία της φύσης ως αρχή και τέλος μίας ολάκερης πορείας αυτογνωσίας, καθώς και τη ρομαντική υφή συναισθημάτων και προσώπων, που αποτελούν προέκτασή της.”
Ο ποιητής Γιάννης Τόμπρος δίνει έναν ελεύθερο τόνο στη γραφή του, χρησιμοποιώντας στο περιεχόμενο ευρέως την τεχνική του ρεαλισμού και του μαγικού ρεαλισμού. Τα ποιήματά συνομιλούν με μία άρρυθμη καθημερινότητα, με τους ανθρώπους.Πριν λήξ’ η νιότη/ ακοίμητος να ψάχνεις/ σκοπό μεγάλο.
Όπως αναφέρει ο φιλόλογος, ποιητής, Δημήτρης Μπαλτάς, στο κριτικό του σημείωμα (δημοσιευμένο στο Περί Ου, 2/2026)):”Η συναισθηματική αμφιρρέπεια καθίσταται έκδηλη με τη σύγκριση της κοινωνικής με την προσωπική ταυτότητα του ανθρώπου. Απόλυτα αντιπροσωπευτικό το χαϊκού: Άχαρα γελά/ μα πονούνε οι πληγές/ σαν κλείν’ η πόρτα (…) Τη στιγμή που η μοναξιά καταλαμβάνει το σώμα, ενώ συνάμα η σκέψη άναρχη και ελεύθερη ξεμακραίνει και επιμένει και τολμά να ονειρεύεται, να ελπίζει. Άλλωστε, ο ποιητής φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά τι επιφυλάσσει . Κι αυτό που μένει/ στο έσχατο ταξίδι/ οδύνη κι έρως.”
Επίσης η φιλόλογος, ποιήτρια Μαρία Καραθανάση, αναφέρει στην κριτική της αναφορά (δημοσιευμένη στο Περί Ου, 4/2026):”Συνολικά, η ποιητική συλλογή του Γιάννη Τόμπρου αποτελεί μια ολοκληρωμένη υπαρξιακή προσέγγιση, όπου η ρευστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης δεν αποτελεί απλώς θεματική επιλογή, αλλά θεμελιώδη συνθήκη του ποιητικού λόγου. Μέσα από τη διαρκή κίνηση ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο, η ποίηση δεν επιδιώκει να δώσει οριστικές απαντήσεις, αλλά να αναδείξει την προσπάθεια της αναζήτησης(…)
Η συλλογή αποτελείται από δύο ενότητες, “Της περισυλλογής“ και “Αστικές στιγμές“, με 35 χαϊκού η κάθε μία, και ένα καταληκτήριο. Ένα πολύ καλό βιβλίο, που αξίζει να διαβαστεί.
Ο Γιάννης Τόμπρος γεννήθηκε στην Αθήνα, κατάγεται από αθηναϊκή οικογένεια. Είναι πολιτισμολόγος με ειδίκευση στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό και εκπαίδευση στη Βιομηχανική Αρχαιολογία. Ασχολείται με την ποίηση, αγαπάει να γράφει ποιήματα χαϊκού. Έχει δημοσιεύσεις σε αξιόλογες συλλογικές εκδόσεις και έγκριτα λογοτεχνικά περιοδικά. Το 2024 έξι χαϊκού του συμπεριλήφθηκαν στην ανθολογία “Για τον μεγάλο Gabo:Έλληνες λογοτέχνες τιμούν τη μνήμη του σπουδαίου συγγραφέα Gabriel García Márquez “ με κείμενα εδρασμένα στον μαγικό ρεαλισμό. Ήταν μία πρωτοβουλία του PEN Greece σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Έναστρον, μία σημαντική έκδοση που ήδη έχει μεταφραστεί στα Ιταλικά και στα Ισπανικά. Είναι τακτικό μέλος του Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος.Του αρέσει ιδιαίτερα ο αστικός χώρος και η φωτογραφία που ασχολείται με αυτόν.
