Τεχνητή Νοημοσύνη Ανεξήγητη, Απρόβλεπτη, Ανεξέλεγκτη – Yampolskiy V. Roman – Σχολιάζει η Δήμητρα Σαμλίδου.

‘Ενα θέμα που απασχολεί πιο επιτακτικά την ανθρωπότητα, τόσο στην καθημερινότητα, όσο και στους επιστημονικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους, τα τελευταία χρόνια, αποτελεί το φαινόμενο της Τεχνητής Νοημοσύνης. Προβληματίζει η συστηματική χρήση της, η οποία διευκολύνει τη ζωή των ανθρώπων.
Πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει;

Ο δρ Roman V. Yampolskiy είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής και Μηχανικός στο Speed School of Engineering στο πανεπιστήμιο του Λούισβιλ. Ίδρυσε και διευθύνει το Cyber Security Lab, ενώ έχει συγγράψει πλείστα βιβλία, μεταξύ των οποίων: Artificial Superintelligence: A Futuristic
Approach, AI Safety and Security και The Technological Singularity. Βραβεύτηκε ως Καθηγητής της Χρονιάς, Ηγέτης στην Εκπαίδευση Μηχανικών, ενώ έλαβε και πολλές ακόμα διακρίσεις. Είναι ανώτερο μέλος των IEEE και AGI, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Κεντάκι και συνεργάτης του GCRI. Η
ασφάλεια της Τεχνητής Νοημοσύνης αποτελεί τον κύριο τομέα ενδιαφέροντος για τον καθηγητή, ο οποίος έχει συνεισφέρει με το ερευνητικό του έργο σε επιστημονικά άρθρα, βιβλία και περιοδικά.

Στο παρόν βιβλίο, ο δρ Yampolskiy εισέρχεται στα ύδατα της Τεχνητής Νοημοσύνης, σε μια απόπειρα να ορίσει τη φύση της, εστιάζοντας στο πρόβλημα της μη προβλεψιμότητας και της δυσκολίας επεξήγησης των αποφάσεών της. Ταυτόχρονα, αναλύει πιο σύνθετα ζητήματα, όπως ο έλεγχος και η ιδιοκτησία της
Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά και τους υποβόσκοντες κινδύνους και συνέπειες. Ωστόσο, δεν εστιάζει μόνο στα τεχνολογικά πράγματα. Θίγει φιλοσοφικά ερωτήματα και σκέψεις, σχετικά με τη συνείδηση, την ανθρώπινη νοημοσύνη, ενώ αφιερώνει το τελευταίο κεφάλαιο στον σκεπτικισμό γύρω από τη λειτουργία
και χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Το βιβλίο αποτελεί ένα επιστημονικό εγχειρίδιο για τους ακαδημαϊκούς που θέλουν να ασχοληθούν περαιτέρω με το ζήτημα της Τεχνητής Νοημοσύνης, αντλώντας πληροφοριακό υλικό για τις περισσότερες πτυχές της που έχουν απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα. Ταυτόχρονα αποτελεί έναν οδηγό, θα λέγαμε, για τους πολίτες που θέλουν απλώς να κατονοήσουν εις βάθος το νέο αυτό τεχνολογικό επίτευγμα που καθορίζει πλέον την πραγματικότητα. Στο τέλος κάθε ενότητας, μετά τα συμπεράσματα, παραθέτει την αντίστοιχη βιβλιογραφία. Το ύφος του είναι επιστημονικό, με χρήση της ορολογίας που απαρτίζει την Τεχνητή Νοημόσυνη, αλλά χρησιμοποιεί ένα ύφος επεξηγηματικό για τις έννοιες και τους όρους που είναι άγνωστοι προς το ευρύ κοινό. Κάνει λεπτομερείς αναλύσεις, χωρίς ωστόσο να βαραίνει και να κουράζει τον αναγνώστη.

Είναι ένας οδηγός για μια βαθύτερη κατανόηση και γνωριμία με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Αφού επιτευχθεί αυτός ο πρώτος σκοπός και ξεπεράσουμε τα τεχνικά εμπόδια, μπορούμε να ενσωματώσουμε ολοκληρωτικά την Τεχνητή Νοημοσύνη στην καθημερινότητά μας και να την ορίσουμε βοηθό, χωρίς να υποσκάπτει και υπονομεύει τις ανθρώπινες λειτουργίες.