Λατρεμένα ψέματα – Νικολαΐδου Κέλλυ – Εκδόσεις Αγγελάκη – Ρωτά ο Δημήτρης Μπουζάρας.
«Τα λατρεμένα ψέματα» είναι το νέο σας βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα, και πάλι, από τις εκδόσεις Αγγελάκη. Για ποιους λόγους γράφετε και τι είδους ανάγκες κάλυψε το συγκεκριμένο βιβλιο;
Όταν γράφω, εκτονώνομαι δημιουργικά. Το συγκεκριμένο βιβλίο μου έδωσε την ευκαιρία να εμβαθύνω στην ψυχολογία εξαιρετικά διαφορετικών χαρακτήρων και ταυτόχρονα με ταξίδεψε σε μέρη της Ελλάδας, κάποια από τα οποία δεν έχω καν επισκεφτεί, και μου ανέβασε τη διάθεση, πράγμα που χρειαζόμουν έντονα το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Πόσος χρόνος απαιτήθηκε για τη συγγραφή και ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε όσον αφορά την πορεία της πλοκής, ή των θεμάτων, που θεωρούσατε πως έπρεπε να συμπεριληφθούν στο βιβλίο;
Τα Λατρεμένα Ψέματα είναι ένα μυθιστόρημα που γράφτηκε σχετικά γρήγορα, μέσα σε μερικούς μήνες είχε ολοκληρωθεί. Οι χαρακτήρες είναι πολλοί – όπως συμβαίνει σε όλα μου τα βιβλία – και είναι βέβαιο πως χρειάζεται ιδιαίτερη δουλειά ώστε να μην μοιάζουν μεταξύ τους.
Οι μοντέρνες σχέσεις και τα παρατράγουδα που τις συνοδεύουν, όπως η έλλειψη επικοινωνίας και ενσυναίσθησης, ήταν τα κύρια θέματα που σκόπευα να θίξω. Η δυσκολία ήταν να το κάνω χρησιμοποιώντας το χιούμορ ώστε ο προβληματισμός να πηγαίνει χέρι – χέρι με το γέλιο.
Πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό και ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Μια πολύ φρέσκια και έξυπνη πλοκή ,κινηματογραφική με όλη τη σημασία της λέξης, μια γραφή ζωντανή, μια γλώσσα ρέουσα και μια ηρωίδα που μας κερδίσει από τις πρώτες γραμμές. Πως ήρθε η ιδέα;Οι ήρωες και η πλοκή είναι κατ’ εξοχήν προϊόν μυθοπλασίας;
Πριν από αρκετά χρόνια, διάβασα ένα βιβλίο της Gaby Hauptmann που επίσης ασχολείτο με τις μοντέρνες σχέσεις με ανάλαφρο και χιουμοριστικό τρόπο και πραγματικά πέρασα υπέροχα! Έκτοτε, επιθυμούσα να γράψω κάτι που θα μου δημιουργούσε ανάλογα συναισθήματα. Όσο για την ιδέα, συνομιλώντας με γνωστούς και φίλους, διαπίστωσα ότι το διαδίκτυο παίζει πρωταρχικό ρόλο στην αναζήτηση συντρόφου σε ανθρώπους κάθε ηλικίας ενώ εγώ θεωρούσα ότι αυτό ισχύει μόνο για τους νέους. Τόσο οι ήρωες όσο και η ιστορία είναι καθαρά προϊόντα φαντασίας.
Μια ηρωίδα λοιπόν, η Ζηνοβία, που όπως είπα και πιο πάνω κερδίζει τον αναγνώστη από τις πρώτες γραμμές με το εξαιρετικό της χιούμορ, τον αυτοσαρκασμό, τις ατάκες και την πολυπλοκότητα του χαρακτήρα της, στην απλότητα του. Ήταν τελικά εύκολο να «μπείτε» στην ψυχή της; Ποια χαρακτηριστικά της σας δυσκολέψαν ή σας προβλημάτισαν και αν είχατε θεϊκό άγγιγμα θα θέλατε να αλλάξετε;
Η Ζηνοβία είναι ένα απόλυτα δοτικό άτομο που δεν διστάζει να εκφράσει τις ανάγκες της και να επιδιώξει να κυνηγήσει τα θέλω της. Ωστόσο, δεν είναι ούτε ανεγκέφαλη ούτε εγωίστρια. Οι καταστάσεις που προκύπτουν την ωθούν να αμφισβητεί τον εαυτό της και όλα αυτά που πίστευε πως την προσδιορίζουν.
Υποθέτω πως οι δυσκολίες αφορούν κυρίως τις ισορροπίες ώστε και οι χαρακτήρες να βγαίνουν αληθινοί και το ύφος να παραμένει ανάλαφρο. Αν είχα το θεϊκό άγγιγμα, θα έκανα τη Ζηνοβία πιο σκληρή και αδιάλλακτη, θα τη θωράκιζα απέναντι στον απόλυτο έρωτα – με κίνδυνο να μην τον ζούσε ποτέ.
Η Ζηνοβία ζει μια εκ πρώτης όψεως ήσυχη και ήρεμη ζωή, η οποία ωστόσο, ταράζεται από χίλια μύρια κύματα μέσα στην καθημερινή πάλη του λαβυρίνθου των ανθρώπινων σχέσεων. Παλεύει με νύχια και με δόντια να «ζήσει» και να βγει αλώβητη σωματικά και ψυχικά μέσα από σχέσεις ,καταστάσεις και συμβάσεις. Είναι τελικά τόσο δύσκολες οι ανθρώπινες σχέσεις;
Φοβάμαι πως είναι. Διανύουμε εποχές όπου το συμφέρον πρωταγωνιστεί σε όλους τους τομείς. Το διαδίκτυο και η αλλοιωμένη του πραγματικότητα, η εμμονή με την επιφανειακή τελειότητα και η τάση αποστασιοποίησης από το αληθινό που υπόκειται σε φθορά οδηγούν με αστραπιαία ταχύτητα στην εσωστρέφεια και την απομόνωση.
Ο χαρακτήρας της Ζηνοβίας δίχως να θέλω να μειώσω την αξία των υπολοίπων εξαιρετικά δομημένων χαρακτήρων, οι οποίοι δένουν και προσφέρουν τα μέγιστα και κυριολεκτικά το έργο, δίχως αυτούς δε θα ήταν το ίδιο, είναι ένας χαρακτήρας που ταυτιζόμαστε αβίαστα μαζί του, θα λέγαμε για εμάς τους αναγνώστες, πως είναι ο τέλειος χαρακτήρας για το συγκεκριμένο έργο. Ποιος θεωρείτε πως είναι ο τέλειος χαρακτήρας για ένα λογοτεχνικό έργο;
Τέλειος χαρακτήρας, κατά τη γνώμη μου, είναι αυτός που εξυπηρετεί τους σκοπούς της εκάστοτε ιστορίας. Για παράδειγμα, σε ένα χιουμοριστικό μυθιστόρημα, όπως τα Λατρεμένα Ψέματα, απαιτείτο ο χαρακτήρας να μπορεί να υποστηρίξει την υπερβολή, του πιο βασικού συστατικού του χιούμορ, να μπορεί να «λερωθεί» ώστε να φανεί αληθινός και να ξεγυμνώσει τις αδυναμίες του για να μπορεί να αυτοσαρκαστεί.
Αντίστοιχα, ο τέλειος χαρακτήρας σε ένα ιστορικό βιβλίο είναι αυτός που συνδέεται με την εποχή του, τα ήθη και τα έθιμά της, τις πεποιθήσεις και τα πιστεύω της και προωθεί την ιστορία του.
Σας επηρέασε ο χαρακτήρας της μετά το τέλος του βιβλίου με οποιοδήποτε τρόπο; Σας έβαλε στη διαδικασία να αναθεωρήσετε ενδεχομένως δικές σας αποφάσεις ή να κρίνετε εκ νέου, αποφάσεις που λάβατε στο παρελθόν;
Πάντα θαυμάζω τους χαρακτήρες που δημιουργώ – όχι επειδή είναι αριστουργηματικοί αλλά επειδή είναι τολμηροί και δρουν. Προσωπικά, διακρίνομαι από την τάση μου να σκέφτομαι υπερβολικά σε σημείο που όταν έχω πλέον αποφασίσει, είναι συνήθως αργά. Δυστυχώς, δεν μπορώ να αλλάξω αυτό το στοιχείο του χαρακτήρα μου και άρα δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα έπραττα διαφορετικά ακόμα κι αν αναθεωρούσα.
Με ποιον από τους χαρακτήρες θα μπορούσατε να συνυπάρξετε, και με ποιον όχι;
Δεν θα μπορούσα να συνυπάρξω με τις συμπεθέρες (μητέρες της Σούζυ και του Αντώνη αντίστοιχα). Έχουν άποψη για όλα, σε σημείο να προκαλούν σοβαρά προβλήματα στους γύρω τους και να καταστρέφουν ό, τι αγγίζουν. Άνετα θα μπορούσα να κάνω φίλο μου τον Λάμπρο, διότι το χιούμορ δρα καταλυτικά στη ζωή μου, με κάνει πιο ευχάριστη και πιο παραγωγική αφού μου θυμίζει πως υπάρχουν πολλοί τρόποι να δεις το ίδιο πράγμα.
Θέματα όπως φιλία, σχέσεις εργασιακές ή προσωπικές, οικογένεια και δεσμοί οι οποίοι γίνονται δεσμά, συνήθως οικογενειακοί, διαφορετικότητα, πορεία προς τη μέση ηλικία, μοναξιά και πολλά αλλά, είναι θέματα που το βιβλίο πραγματεύεται μέσω της ζωής της Ζηνοβίας. Ποιο θεωρείσαι ως ποιο σημαντικό και για ποιους λόγους και ποιο ενώ είναι ελάσσονος σημασίας και απλό στη λύση του, μας ταλαιπωρεί περισσότερο;
Όταν είμαστε καλά μέσα μας, ως δια μαγείας, τα προβλήματα φαντάζουν λιγότερο αγχωτικά. Από γιγάντια τείχη, μεταμορφώνονται σε πεζούλια που υπερπηδάμε αμέριμνοι κι ανέμελοι… Οπότε θεωρώ ότι οι προσωπικές σχέσεις είναι μείζονος σημασίας. Αν είμαι καλά με τον σύντροφό μου κι έχω έναν φίλο να ανοίξω την καρδιά μου, έχω έναν ανεκτίμητο συναισθηματικό θησαυρό.
Θεωρώ ότι η μοναξιά είναι το σοβαρότερο πρόβλημα της εποχής. Αν δεν μπορείς να μοιραστείς, να ανοιχτείς, να ρισκάρεις να πληγωθείς, δεν ζεις.
Αν και πρακτικά δυσχεραίνουν ήδη βεβαρημένες καταστάσεις, πιστεύω ότι τα ζητήματα στον εργασιακό τομέα είναι λιγότερα σημαντικά.
Ο έρωτας ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία του μυθιστορήματος. Κάνει ότι θέλει, μπαίνει όπου θέλει, δημιουργεί καταστάσεις και ανατροπές που δίχως τη βοήθεια του θα ήταν δύσκολο να προκύψουν. Γίνεται δίχως έρωτα τίποτα σε αυτή τη ζωή; Στη λογοτεχνία γίνεται;
Αναρωτιέμαι πραγματικά τι χρώμα και γεύση θα είχε η ζωή μας χωρίς τη μαγεία του έρωτα. Θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι; Θα ήμασταν ίσως πιο … συγκεντρωμένοι στους στόχους μας; Θα ήμασταν έστω πιο παραγωγικοί;
Δεν θα μπορούσε κανείς να πει με βεβαιότητα. Το σίγουρο είναι ότι στη λογοτεχνία, όποιο κι αν είναι το είδος, ο έρωτας παίζει κυρίαρχο ρόλο, προσδίδει ενδιαφέρον στους χαρακτήρες και προωθεί την εξέλιξη της ιστορίας.
Είναι δουλειά της λογοτεχνίας να μας προβληματίζει ή μήπως είναι κατ’ εξοχήν ένα μέσο για να μας μεταφέρει σε ένα άλλο κόσμο ιδανικό, μακριά από τη πραγματικότητα ώστε να περνάμε λίγο ευχάριστο χρόνο;
Ανάλογα με το είδος της λογοτεχνίας εξυπηρετούνται διαφορετικοί σκοποί. Εννοείται ότι είναι δουλειά της λογοτεχνίας να προβληματίζει, να θέτει ερωτήματα, να αναδεικνύει ζητήματα, να διδάσκει Ιστορία, να οραματίζεται το μέλλον.
Είναι επίσης δουλειά της λογοτεχνίας να καλύπτει τις ανάγκες του αναγνώστη, ο οποίος όλο και περισσότερο διψάει για όμορφες ειδήσεις, αισιοδοξία και ένα θετικό πρόσημο κι αυτήν την ανάγκη καλύπτουν μυθιστορήματα όπως τα Λατρεμένα Ψέματα.
Ετοιμάζετε κάτι για το μέλλον, ή μήπως είναι νωρίς ακόμη;
Δυστυχώς δεν έχω φτάσει το γραπτό μου σε σημείο που να μπορώ να μοιραστώ κάποιες πληροφορίες με τους αναγνώστες μου αλλά θα σας κρατώ ενήμερους.
Σας ευχαριστώ για αυτή την πολύ όμορφη συζήτηση!
Οι απόψεις του εκάστοτε άρθρου, αντικατοπτρίζουν την προσωπική άποψη του συντάκτη. Προτείνουμε, ο εν δυνάμει αναγνώστης, αφενός να προβαίνει σε έλεγχο αγοράς, για την εύρεση της πιο συμφέρουσας τιμής, αφετέρου κατά την αγορά, να επισκέπτεται οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο, ώστε να ελέγξει από μόνος του, κατά πόσο το συγκεκριμένο ανάγνωσμα, καλύπτει τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του.
