Λύκη το αιώνιο φως της μήτρας – Μ.Κωλέττα – Εκδόσεις πηγή.
Σχολιάζει : Ο Κώστας Α. Τραχανάς
-Μάγισσα, θα σε αφανίσω…
-Έρχονται για μένα…
-Ευτυχώς , τα βιβλία είναι ασφαλή. Ευτυχώς, έκρυψα τη Λύκη.
Ένα μικρό κοριτσάκι ήταν κρυμμένη προστατευμένη μέσα στο σκοτάδι.
-Πόσο μοιάζει με την κόρη μου …Θα ήταν συνομήλικες , αν ζούσε…
Λένε πως ο άνθρωπος , λίγο πριν πεθάνει , αγγελοσκιάζεται, βλέπει τον άγγελό του .
Με ρώτησε πώς λένε το βραχιόλι μου;
Της απάντησα :- Λύκη
-Η Λύκη είναι μέσα στην καταπακτή .Φύλαξέ τη για μένα. Φύλαξέ τη μέχρι να έρθω κοντά σου και πάλι.
Λύκη το αιώνιο φως της μήτρας…
Λύκη σημαίνει φως. Είναι το φως που προέρχεται από τον Σείριο. Οι Ρωμαίοι τον έλεγαν Lucifer,Εωσφόρο, αυτός που φέρνει τη λύκη, το φως της αυγής, γιατί ανατέλλει λίγο πριν τον ήλιο τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες. Γι΄ αυτό τον Σείριο τον λένε και λύκο…
Ένα σμήνος από μέλισσες κατέκλυσε την πλάση.
-Μέλισσα…Ο άγγελός μου λέγεται Μέλισσα.
-Ποιο είναι το όνομά της μητέρας μου ; Ποιο είναι το όνομά της Μητέρας Γη ; Δήμητρα ;
-Γιατί, Δήμητρα ; Γιατί μας σκότωσες; Γιατί μας εγκατέλειψες;
-Γύρνα στη Φαιστό , έλα κοντά μας.
-Έλα στη Φαιστό , μητέρα μας, Δήμητρα…
Μπερδεμένες ,ανάκατες φωνές αντηχούσαν μέσα μου κάνοντάς μου συνεχώς τις ίδιες ερωτήσεις.
-Γιατί μας σκότωσες;
-Γιατί μας εγκατέλειψες ;
-Γύρνα στη Φαιστό , έλα κοντά μας ,Δήμητρα.
-Άραγε γιατί με καλούσαν τόσα χρόνια στη Φαιστό ;
-Μήπως γιατί εκεί, κάποτε είχαν ξεκινήσει όλα Ή μήπως γιατί εκεί, κάποτε, είχαν τελειώσει όλα ;
Οι φωνές που με στοιχειώνουν τόσα χρόνια …Γιατί ; Για να σκάψω μέσα στην ψυχή μου για τις χαμένες αναμνήσεις μου ;
Όταν εμφανιστείς στους θεούς , ομολόγησε ,Δήμητρα , ομολόγησε τις αμαρτίες σου για να σωθείς. Πες τους, εξήγησέ τους, γιατί μας σκότωσες;
-Τι λάθη έχεις κάνει ,Δήμητρα ;
-Μίλα μας για τα λάθη σου.
-Μίλα , ομολόγησε τις αμαρτίες σου.
-Γιατί, Δήμητρα; Γιατί μας σκότωσες;
Ό,τι και να έκανα , οι φωνές αντηχούσαν ακόμη μέσα μου. Δεν μπορούσα πια να τις αποφύγω.
Ο Θάνος με αποκαλεί πόρνη, διαβολογύναικα, μάγισσα.
Ο Θάνος με πήγε στον γιατρό. Μείζων καταθλιπτική διαταραχή η διάγνωση, που αργότερα εξελίχθηκε σε ψυχωτική κατάθλιψη…
Όλη τη νύχτα στριφογυρνούσα στο στρώμα βλέποντας εφιάλτες. Τη γριά μάγισσα ,την Αίγυπτο, το βλέμμα της που δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν με αποκάλεσε με το όνομά μου, τις φωνές που χρόνια με καλούν να γυρίσω εδώ. Εδώ όπου κάποτε άρχισαν όλα και εδώ όπου κάποτε τελείωσαν.
Ήρθα στη Φαιστό , αλλά κανείς απ΄ αυτούς που αγάπησα δεν είναι πια εδώ. Έχουν όλοι χαθεί..
-Γιατί τους σκότωσες , Δήμητρα;
Την ημέρα εκείνη, το ημερολόγιο έδειχνε 23 Σεπτεμβρίου 2019 ξεκινούσε το Φθινόπωρο.
Κρόνος , φθινόπωρο, υποδοχή στον πλεγμένο σαν δίχτυ κόσμο του γήινου εαυτού μου..
Δίας , χειμώνας, παράδοση στην ασφάλεια της Λύκης, στην αδάμαστη ,αχαλίνωτη ζωτικότητα του λύκου και την πειθήνια πραότητα του σκύλου, στο φως της αυγής, στην ελπίδα της μήτρας, στην ανάγκη τίθαυσης της ανάγκης.
Διόνυσος, άνοιξη, δοκιμασία με ένα τόξο με βέλη που δεν αστοχούν ποτέ, η αρχή πως το όμοιο έλκει το όμοιο.
Χριστός, καλοκαίρι, στέψη με το στεφάνι της αγάπης.
Και οι θεές ; Όλες οι θεές είναι κρυμμένες μέσα μου μητέρα, είμαι καθεμία από αυτές.
Είμαι η Δήμητρα .
Είμαι η Εκάτη.
Είμαι η Περσεφόνη.
Είμαι η Αριάδνη.
Είμαι η Ευρώπη.
Προσπαθώ να κατευνάσω τις Ερινύες που ούρλιαζαν στ΄ αυτιά μου. Φριχτές οι τύψεις που ζουν μέσα μου τόσα χρόνια , με κατατρώγουν ρουφώντας το αίμα μου.
Ένα μικρό ειδώλιο. Είναι δεμένο με μια κόκκινη κορδέλα. Πάνω του γράφει ΔΑ ΜΑ ΤΕ, Δήμητρα , Μητέρα Γη.
Την αιωνιότητα την έχουν κατακτήσει μόνο το φως και η αγάπη, Δήμητρα. Στην ιερή γη της Φαιστού, εκεί όπου οι µύθοι ζωντανεύουν και η φύση µιλά µέσα από αρχέγονες φωνές, δύο γυναίκες, η Δήµητρα και η Μέλισσα, συνδέονται µ’ έναν δεσµό που ξεπερνά τα όρια του χρόνου. Η Δήµητρα, µια γυναίκα του σήµερα, παγιδευµένη σ’ έναν γάµο με τον Θάνο ,γεµάτο συγκρούσεις, αναζητά τον εαυτό της µέσα από τους λαβύρινθους της προσωπικής της ιστορίας. Η Μέλισσα, ένα αέρινο πλάσµα, µοιάζει να ανήκει σ’ έναν άλλον, µυθικό κόσµο.
Η µοίρα των δύο γυναικών πλέκεται γύρω από το φως της Λύκης, ενός µυστηριώδους συµβόλου που ενσωµατώνει τη θηλυκότητα και τη δύναµη της µήτρας, που είναι ικανή να δηµιουργεί, να γεννά και να προστατεύει τη ζωή.
Μια ιστορία ύμνος στη γυναικεία φύση, τη μητρότητα και τη σύνδεση του ανθρώπου με τη γη και τα μυστικά της.
Μια μοναδική αφήγηση για το θάρρος να επιστρέφεις ,να αντιμετωπίζεις τις σκιές σου και να βρίσκεις το φως.
Διαβάστε το.
Η Μαρία Κωλέττα γεννήθηκε το 1978 και µεγάλωσε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Το 2001 αποφοίτησε από τη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ενώ το 2005 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ του ίδιου ιδρύµατος στον τοµέα των Ραδιοεπικοινωνιών. Από το 2007 έως σήµερα, εργάζεται ως Ειδικός Επιστήµονας στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδροµείων. Ζει στην Αγία Παρασκευή Αττικής µε τον σύζυγο και τις δύο της κόρες. Το πρώτο της µυθιστόρηµα, µε τον τίτλο «Εκεί όπου σµίγουν οι κόσµοι», κυκλοφόρησε το 2023 από τις Πρότυπες Εκδόσεις Πηγή.
