Νίκες και λύπες μικρές χαρμολύπες- Γράφει η Βασιλεία Ζαχάρη.

Νίκες και λύπες μικρές χαρμολύπες βγαίνουν συχνά από τα βάθη της ψυχής μας χωρίς πάντα να ξέρουμε εκείνη την στιγμή για ποιον λόγο βγήκανε. Μαθαίνουμε άραγε το λόγο ποτέ; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά «Ναι». Η σωστή ερώτηση είναι αν καταλαβαίνουμε την απάντηση και αν νοιώθουμε τις συνέπειες…και μετά αν μπορούμε να ζήσουμε με αυτές. Και όταν δεν μπορούμε τι γίνεται; Ξαναρχίζουμε από την αρχή; Βασανιζόμαστε και βασανίζουμε τους άλλους; Τις πολεμάμε αμείλικτα και επίμονα; Ποιός ξέρει άραγε να μας απαντήσει; Και όμως η απάντηση είναι γνωστή. Και κάποιος άλλος κάπου, κάποτε μέσα στα βάθη των αιώνων…ή και κάποιος, κάποτε, κάπου στον απέραντο ετούτο κόσμο βρέθηκε στη θέση που είμαστε εμείς… Και βρήκε τη λύση του…βρήκε την λύτρωση του..και αν το έκανε αυτός στο κάπου, κάπως, κάποτε του, τότε σίγουρα μπορώ και εγώ. Δεν νοιώθω τόσο μόνη στην απεραντοσύνη της μοναξιάς μου.

Αυτό το ζεστό πρωινό αεράκι αναδύει όλες τις ανοιξιάτικες μυρωδιές, που μου ξυπνάνε μνήμες παλιές. Τότε που ήμουν ανέμελη, ανάλαφρη από τα πρέπει των υποχρεώσεων και ίσως ασυννέφιαστη…τότε που όλα έμοιαζαν πως θα μπορούσαν να γίνουν, αλλά και αν δεν γινόταν δεν θα με πείραζε..δεν θα με λύγιζε…αλλά πιθανόν θα με έκανε να σκέφτομαι εναλλακτικές…και τελικά ίσως…ίσως ίσως λέω με παρρησία στον εαυτό μου καλύτερα που έτσι ήρθαν τα πράγματα. Εξάλλου ποιος με ρώτησε για να έρθω σε ετούτο τον κόσμο; Κάνεις. Όμως όταν θα ερωτηθω, θέλω να απαντήσω πως ήμουν στην πρώτη γραμμή των μαχών μου. Κάι όχι στα μετόπισθεν..ίσως τότε με εκτιμήσω περισσότερο.

Οι απόψεις του εκάστοτε άρθρου, αντικατοπτρίζουν την προσωπική άποψη του συντάκτη. Προτείνουμε, ο εν δυνάμει αναγνώστης, αφενός να προβαίνει σε έλεγχο αγοράς, για την εύρεση της πιο συμφέρουσας τιμής, αφετέρου κατά  την αγορά, να επισκέπτεται  οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο, ώστε να ελέγξει από μόνος του, κατά πόσο το συγκεκριμένο ανάγνωσμα, καλύπτει τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του.