Επτά μέρες στην Κόλαση – Παύλος Ρεμούνδος – Εκδόσεις Επίκεντρο.

Γράφει ο δημοσιογράφος – συγγραφέας, Γιάννης Ζυγούλης

Οι περισσότεροι άνθρωποι, έχουμε κατά καιρούς αναρωτηθεί, πού πηγαίνει η ψυχή μας όταν κλείσουμε τα μάτια μας για τελευταία φορά. Όταν δηλαδή εγκαταλείψουμε τον μάταιο τούτο κόσμο και εγκατασταθούμε στον Άδη.

Δυστυχώς οι πληροφορίες που έχουμε είναι λιγοστές και ελλιπώς διασταυρωμένες καθώς ελάχιστοι θνητοί κατάφεραν να πλεύσουν αντίστροφα στον Αχέροντα…

Στα θρησκευτικά βιβλία αναφέρεται ο Λάζαρος που αναστήθηκε ύστερα από τετραήμερη παραμονή στον Κάτω Κόσμο. Αλλά είμαι βέβαιος ότι θα υπάρχουν μερικές ακόμα παρόμοιες επισκέψεις, στα βιβλία άλλων θρησκειών.

Ωστόσο οι καλύτερες περιγραφές παρέχονται από τη λογοτεχνία με πρωτοπόρο τον Όμηρο που έστειλε τον Οδυσσέα στον «άλλο κόσμο» προκειμένου να συναντήσει τον μάντη Τειρεσία. Μια άκρως ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι και η Θεία Κωμωδία που αφηγείται το φανταστικό ταξίδι του Δάντη στον Άδη, με οδηγούς τον Βιργίλιο και τη Βεατρίκη.

Ασφαλώς θα υπάρχουν περισσότερες παρόμοιες εξερευνήσεις και η πιο πρόσφατη είναι στο υπέροχο μυθιστόρημα «Επτά μέρες στην Κόλαση» του Παύλου Ρεμούνδου από τις εκδόσεις Επίκεντρο. Το βιβλίο (180 σελίδων) τυπώθηκε τον Δεκέμβριο του 2025 και είναι το τέταρτο λογοτεχνικό έργο του συγγραφέα.

Στις σελίδες του μυθιστορήματος, ο συγγραφέας ονειρεύεται ότι πέθανε, πηγαίνει στους ουρανούς και παρουσιάζεται μπροστά στον Άγιο Πέτρο. Εκεί μαθαίνει ότι στην Κόλαση υπάρχει μεγάλος συνωστισμός! Γι’ αυτό τα… πταίσματα συγχωρούνται και οι δράστες πηγαίνουν στον Παράδεισο:

«Και βέβαια ξέρω ποιος είσαι τέκνον μου! Ένας συγγραφέας είσαι, που έγραφε κάτι βιβλία του κ**λου εκεί κάτω στη Γη. Ε, λοιπόν, τέκνον μου, μάθε πως τα δικά σου αμαρτήματα δεν είναι παρά συνηθισμένα πταίσματα, μπροστά στις αμαρτίες των περισσοτέρων ανθρώπων. Και επειδή η Κόλαση έχει πια μπουκώσει και υπάρχει αδιαχώρητο, αποφάσισα τα πταίσματα να τα διοχετεύω στον Παράδεισο.

Να γεμίσει λιγάκι κι αυτός ο έρημος τόπος, γιατί όσοι βρίσκονταν εκεί κόντευαν να πεθάνουν για δεύτερη φορά από την πλήξη».

Έτσι λοιπόν ο συγγραφέας καταλήγει στον Παράδεισο όπου πλήττει αφόρητα και σύντομα βαριέται. Γι’ αυτό ζητά από τον Άγιο Πέτρο να επιτρέψει μια σύντομη επίσκεψη στην Κόλαση όπου θα συναντήσει αμαρτωλούς αλλά ταυτόχρονα ενδιαφέροντες ανθρώπους. Σκοπός του είναι να αποκτήσει υλικό και στη συνέχεια να επιστρέψει στον Παράδεισο για να γράψει ένα βιβλίο. Ο Άγιος του κάνει την χάρη και τον στέλνει για επτά μέρες στην Κόλαση. Συνοδός σε αυτή τη σύντομη εξόρμηση είναι ο αρχάγγελος Ισαάκιος:

«Μη φοβάσαι! Με στέλνει ο Άγιος για να σε ξεναγήσω στην Κόλαση και να σε βοηθήσω να πάρεις τις συνεντεύξεις σου. Μου είπε ότι θα σε αφήσει μόνο για επτά ημέρες εδώ και μετά θα επιστρέψεις στον Παράδεισο για να γράψεις βιβλίο. Νομίζω ότι σε πήρε με καλό μάτι. Εξ’ άλλου συμπαθεί γενικά τους λογοτέχνες».

Όμως η Κόλαση δεν διαθέτει ούτε καζάνια, μήτε φωτιές και πίσσα. Είναι μια απέραντη και καταθλιπτική πολιτεία με δρόμους και πλατείες, στενά σοκάκια και σκοτεινές γωνιές. Εκεί κυκλοφορούν τα πνεύματα των αμαρτωλών που κουβαλούν θλίψη και τύψεις για τις αμαρτίες τους. Αλλά υπάρχει και οργάνωση και οι αμαρτωλοί είναι ταξινομημένοι σε κατηγορίες.

Ο συγγραφέας επιλέγει να κινηθεί σε γειτονιές Ελλήνων του 18ου και 19ου αιώνα και κάπως έτσι συναντά πνεύματα Φαναριωτών οσποδάρων της Βλαχίας και της Μολδαβίας.

Τον πλησιάζουν και συνομιλούν μαζί του αρχικά η Ρωξάνη Μαυρογένη, κόρη του πρίγκιπα Νικολάου Μαυρογένη και στη συνέχεια ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο επονομαζόμενος «εξ’ απορρήτων». Αμέσως μετά, σειρά παίρνει ο Παναγής, υπηρέτης του Νικολάου Μαυρογένη, η εκκεντρική λαίδη Κρέηβεν, η πριγκίπισσα Σμαράγδα και η μαντάμα Ειρήνη Μαυρογένη. Κι ακόμα η Μαριέττα, η Σπυριδούλα και η Μαρουσώ, η Λωξάνδρα Μαυροκορδάτου, ο Σκαρλάτος Γκίκας και ο Κωνσταντίνος Μαυροκορδάτος. Τις τελευταίες μέρες στην Κόλαση, ο συγγραφέας συζητά με την Μαργαρίτα Ζωσιμά, την πριγκίπισσα Ελένη Σούτσου και τη Αικατερίνη Μαυροκορδάτου – Τρικούπη.

Όταν ολοκληρώνει τον κύκλο των συναντήσεών του, ο Παύλος Ρεμούνδος ξυπνάει από το όνειρό του και διαπιστώνει με ανακούφιση ότι είναι ακόμη ζωντανός!

Ωστόσο μέσα από αυτές τις συναντήσεις ξεδιπλώνεται μια παρεξηγημένη και εν πολλοίς άγνωστη περίοδος της ελληνικής Ιστορίας. Από τις αφηγήσεις των… πνευμάτων πληροφορούμαστε τα σημαντικά γεγονότα που επέβαλαν τους Φαναριώτες στο τιμόνι των ηγεμονιών της Βλαχίας και της Μολδαβίας. Επίσης μαθαίνουμε τις δολοπλοκίες και το παρασκήνιο στις σχέσεις με τους Οθωμανούς αλλά και τον άγριο ανταγωνισμό ανάμεσα στις Φαναριώτικες οικογένειες. Κι ακόμα, τα πνεύματα εξιστορούν περιστατικά που αποκαλύπτουν τον διακριτικό (ή ύποπτο) ρόλο των Άγγλων, των Ρώσων και των Αυστριακών.

Μέσα από τις διηγήσεις των πεθαμένων Φαναριωτών ο συγγραφέας δίνει εντυπωσιακές πληροφορίες για τις πολεμικές και διπλωματικές αντιπαραθέσεις, τις πολιτικές αποφάσεις του σουλτάνου, την καθημερινή ζωή ακόμα και για τα ήθη μιας εποχής που φαίνεται ξεχασμένη.

Άλλοτε με χιούμορ και αυτοσαρκασμό κι άλλες φορές με επιστημονική ακρίβεια, ο Παύλος Ρεμούνδος καταγράφει ακόμα και την εθιμοτυπία στην οθωμανική αυλή:

«Ο μέγας βεζίρης έντυσε τον νέο οσποδάρο με το καφτάνι το διακριτικό του βαθμού του. Στη συνέχεια ο Νικόλαος Μαυρογένης, έφιππος και συνοδευόμενος από 24 άρχοντες και όλα τα μέλη του Διβανίου, επίσης έφιππους, πήγε στο Πατριαρχείο.

Ο πατριάρχης Προκόπιος τούς περίμενε μπροστά στην εκκλησία επικεφαλής του κλήρου».

Εν κατακλείδι, το «Επτά μέρες στην Κόλαση» των εκδόσεων Επίκεντρο είναι ένα εξαιρετικό ιστορικό μυθιστόρημα. Ο Παύλος Ρεμούνδος πραγματοποίησε κουραστική αλλά και αξιόπιστη ιστορική έρευνα. Έγραψε με ευρηματικό και πρωτότυπο τρόπο, χρησιμοποίησε απλή και κατανοητή γλώσσα και παρουσίασε ένα έργο το οποίο αξίζει να διαβαστεί.

Παύλος Ρεμούνδος

Ο Παύλος Ρεμούνδος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Από παιδί αγαπούσε τα βιβλία, την ιστορία και ονειρευόταν ταξίδια σε τόπους μαγικούς. Μεγαλώνοντας έκανε τα όνειρά του πραγματικότητα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως διπλωμάτης. Με την ιδιότητα αυτή έζησε για χρόνια στην Κένυα, την Ολλανδία, την Βουλγαρία, την Αίγυπτο, την Κροατία, το Καμερούν και την Κούβα. Έχει ταξιδέψει και στις πέντε ηπείρους του πλανήτη, συλλέγοντας έναν  ανεκτίμητο πλούτο εμπειριών και αναμνήσεων.

Μετά την λήξη της διπλωματικής διαδρομής του, επέστρεψε στην Αθήνα καιαποφάσισε να ασχοληθεί με το γράψιμο. Το πρώτο του βιβλίο «Εγώ, η Galla Placidia», μία μυθιστορηματική βιογραφία, κυκλοφόρησε το 2016 και ακολούθησαν ένα ιστορικό μυθιστόρημα με τίτλο «Το περιδέραιο της Φιορέντσας», το 2018 και ένα δεύτερο μυθιστόρημα με τίτλο «Στον αστερισμό της Αγγέλικας», το 2019, από τις εκδόσεις ΩΚΕΑΝΟΣ.

Σήμερα ζει στην Αθήνα. Έχει μία κόρη και δύο εγγόνια. Για τους φίλους του είναι λάτρης της ζωής (bon viveur), αποδεχόμενος με ευχαρίστηση κάθε καινούργια εμπειρία, που αυτή έχει να του δώσει. Για τα εγγόνια του, την Ισαβέλλα και τον Φίλιππο, είναι ο παππούς-παραμυθάς, που απολαμβάνουν να ακούνε να τούς διαβάζει ή να τούς διηγείται συναρπαστικές ιστορίες.

Ο Γιάννης Ζυγούλης γεννήθηκε στη Στυλίδα Φθιώτιδος και τα τελευταία χρόνια ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Έχει εργαστεί ως ρεπόρτερ στις εφημερίδες Καθημερινή και Νέα Μεσημβρινή, στο περιοδικό ΕΝΑ και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Σκάι και Flash.Επίσης διετέλεσε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης ύλης στην εφημερίδα Ημερησία. Είναι μέλος του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων.