«Οι κληρονόμοι της κατάρας» της Ευαγγελίας Πέτρογλου από τις εκδόσεις Πνοή
Γράφει ο δημοσιογράφος – συγγραφέας, Γιάννης Ζυγούλης
«Ξέρεις τι είναι ο φθόνος; Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς καθημερινά με τη σκέψη ότι ο άλλος είναι καλύτερος από σένα; Ξέρεις τι είναι ν’ αναρωτιέσαι τι άλλο πρέπει να κάνεις για να τον ξεπεράσεις και το μόνο στο οποίο να καταλήγεις να είναι η κατάμαυρη σκιά μιας φαντασίωσης, στην οποία ο εχθρός σου σέρνεται ταπεινωμένος στα πόδια σου κι εσύ θριαμβολογείς χωρίς καν να ξέρεις τον λόγο;»
Μπορούμε να γράψουμε ατελείωτες σελίδες για τον φθόνο, τα αίτια και τις συνέπειές του. Μπορούμε να συζητούμε επί ώρες για την ανάλυση του συναισθήματος και τη διαχείρισή του. Πάντως στο έργο «Οι κληρονόμοι της κατάρας» της Ευαγγελίας Πέτρογλου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή, ο φθόνος είναι ο μοναδικός «άτρωτος» πρωταγωνιστής. Όλοι οι άλλοι χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι τρωτοί και… γήινοι και κατά διαστήματα γονατίζουν ή κάμπτονται. Όμως ο φθόνος παραμένει κυρίαρχος σε όλη τη διάρκεια του του βιβλίου, εξουσιάζει ανθρώπους και τους οδηγεί στο χείλος του γκρεμού.
Το υπέροχο μυθιστόρημα της Ευαγγελίας Πέτρογλου παρακολουθεί τη διαδρομή μιας ευκατάστατης οικογένειας και μαζί τη σχέση δύο αδελφών, της Δωροθέας και του Γιάννη.
Η σχέση τους δεν είναι καθόλου εύκολη καθώς συχνά ξεσπούν διαμάχες και αντιπαλότητες που φτάνουν στα άκρα ενώ η οικογένεια μαστίζεται από μια κατάρα που ξεκίνησε πριν από πολλές δεκαετίες, στο παρελθόν.
Ο Γιάννης λατρεύει το χρήμα και οι πράξεις του έχουν μόνο έναν στόχο: τον πλούτο! Οι γονείς του αντιμετωπίζουν κατά καιρούς οικονομικές δυσκολίες οι οποίες γίνονται χειρότερες επειδή πρέπει να καλύψουν τις επιθυμίες, τις φιλοδοξίες ή και τις ατασθαλίες του παιδιού τους. Απέναντί του η Δωροθέα που προτιμά να μην βλέπει τις πράξεις του αδελφού της με την ελπίδα ότι κάποτε αυτός θα αλλάξει συμπεριφορά. Όμως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν κι αυτό η συγγραφέας το αποκαλύπτει με αριστουργηματικό τρόπο.
«Η Αλίκη δεν μπορούσε να πιστέψει σε αυτά που άκουγε. Το βλέμμα της εξερευνούσε το πρόσωπο του Γιάννη. Πάντα είχε την απορία πώς οι άνθρωποι, οι απλοί, καθημερινοί, της διπλανής πόρτας, αποδεικνύονται ικανοί να διαπράξουν τέτοιες αδιανόητες πράξεις. Και χωρίς να αποτελούν κάποιες πράξεις κραυγαλέα εγκλήματα, κατάφερναν πάντα να της υπενθυμίζουν ότι ο δρόμος προς το κακό ξεκινάει από φαινομενικά ανόητες αστοχίες ή νεανικά καπρίτσια για να καταλήξει σε λογής λογής συμπεριφορές που σκορπίζουν τον πόνο. Για τι άλλο είναι ικανός ο γιος μου; Πώς βγήκε από την κοιλιά μου ένα τέτοιο πλάσμα; Τι κακό έκανα εγώ με την ανατροφή του; Οι ερωτήσεις βομβάρδιζαν το μυαλό της και της έκοβαν την ανάσα. Κάτι τέτοιες στιγμές, της ερχόταν στο νου η κατάρα που μάστιζε τις στενές σχέσεις στην οικογένειά της γενεές πίσω»
Η κυρία Πέτρογλου τοποθετεί στο επίκεντρο της ιστορίας την προαιώνια σύγκρουση, την αδελφική αντιπαλότητα, αυτή που ξεκίνησε από τον Κάιν και τον Άβελ και συνεχίζεται με αμείωτη ένταση ως σήμερα. Είναι τα παιδιά της ίδιας μητέρας που έχουν το ίδιο αίμα αλλά δεν χωρούν στον ίδιο κόσμο. Αυτή η αντιπαλότητα τροφοδοτείται από τον μόνιμο και διαχρονικό φθόνο που διαβρώνει συνειδήσεις και καταστρέφει ζωές.
Το βιβλίο «Οι κληρονόμοι της κατάρας» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ και ταυτόχρονα μια μελέτη για την ανθρώπινη ψυχή και τα όρια της. Κι ακόμα είναι ένα ψυχογράφημα για τις οικογενειακές σχέσεις και τις ισορροπίες των μελών της ευρύτερης οικογένειας. Στις σελίδες του βιβλίου οι αδυναμίες των ανθρώπων βγαίνουν στο φως, οι κοινωνικοί κανόνες γκρεμίζονται μ’ ένα φύσημα και τα πρωτόγονα ένστικτα καλπάζουν ανεξέλεγκτα.
«Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής τους, η καθαρότητα και η ομορφιά των της συμπεριφοράς και των συναισθημάτων τους τους άνοιγε πόρτες και τους έλυνε προβλήματα. Το αντίθετο συνέβαινε με τον αδελφό της. Ό,τι άγγιζε, το κατέστρεφε. Με όσα καταπιάνονταν κατά καιρούς, τα μετέτρεπε σε πεδία κέρδους με κάθε κόστος. Ακόμα και την οικογένειά του κατάφερε να πληγώσει με τη σχέση που έκανε με τη Σουζάνα. Και αυτή η σχέση θα συνεχιζόταν, αν η όμορφη κοπέλα δεν τη διέκοπτε, όταν ανακάλυψε πόσο λίγος ήταν για κείνη»
Το μυθιστόρημα διαθέτει «χορταστική» πλοκή με εξάρσεις κατά διαστήματα, ανατροπές και απρόσμενες εξελίξεις. Οι χαρακτήρες της Ευαγγελίας Πέτρογλου είναι ολοζώντανοι και καλοδουλεμένοι γεγονός που οδηγεί σε ρεαλισμό και αληθοφάνεια. Το ίδιο και η γλώσσα που είναι επίσης ολοζώντανη και κάνει την ανάγνωση απολαυστική.
Εν κατακλείδι, το έργο «Οι κληρονόμοι της κατάρας» της Ευαγγελίας Πέτρογλου, είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα αλλά και μια εξαιρετική έρευνα στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής. Είναι ένα απολαυστικό βιβλίο το οποίο προσφέρει άφθονα διδάγματα για την ανθρώπινη φύση. Γι’ αυτό, το βιβλίο «Οι κληρονόμοι της κατάρας» είναι ένα έργο που αξίζει να διαβαστεί!
Η Ευαγγελία Πέτρογλου γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στον Άλιμο. Έχει σπουδάσει Ψυχολογία στην Ελλάδα και έχει εκπονήσει τη διδακτορική της διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Trier στη Γερμανία. Έχει ειδικευτεί στη Συστημική Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία στο Συστημικό Εκπαιδευτικό Κέντρο Σκέψυς, και επί του παρόντος εκπαιδεύεται στη μουσικοθεραπευτική μέθοδο GIM. Από μικρή ασχολείται με τη μουσική, σπουδάζοντας πιάνο και κλασικό τραγούδι. Μιλάει Αγγλικά, Γερμανικά και Γαλλικά. Είναι τακτικό μέλος σε ελληνικούς και ευρωπαϊκούς Οργανισμούς της Ψυχολογίας και της Ψυχοθεραπείας.
Έχει συμμετάσχει σε τρεις συλλογές διηγημάτων· στους «28 λόγους για να πεθάνεις» και στο «Καταραμένο Βιβλίο», με τα διηγήματά της «Γλυκά σκότωσέ με» και «Το κέρας της αμαρτίας», καθώς και στο e-book Απαγορευμένες σχέσεις που έχει εκδοθεί από το Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής Tabula Rasa, με το διήγημα «Μέχρι να μας ενώσει ο θάνατος…». Επιπλέον, έχει κερδίσει έναν έπαινο και μια τιμητική διάκριση στον 1ο Διαγωνισμό Πεζογραφίας του Περιοδικού Κέφαλος. «Οι κληρονόμοι της κατάρας» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.
Ο Γιάννης Ζυγούλης γεννήθηκε στη Στυλίδα Φθιώτιδος και τα τελευταία χρόνια ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Έχει εργαστεί ως ρεπόρτερ στις εφημερίδες Καθημερινή και Νέα Μεσημβρινή, στο περιοδικό ΕΝΑ και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Σκάι και Flash.Επίσης διετέλεσε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης ύλης στην εφημερίδα Ημερησία. Είναι μέλος του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων.
