Τι μου δείχνει το δικό μου παιδί για τον δικό του τρόπο ανάπτυξης;
Όταν σταματάμε να κοιτάζουμε τι κάνουν τα άλλα παιδιά, αρχίζουμε να βλέπουμε πραγματικά το δικό μας.
Γράφει η Σουζάνα Παπαφάγου , Κλινική – Αναπτυξιακή Ψυχολόγος, Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεύτρια.
Ως αναπτυξιακή ψυχολόγος, βλέπω συχνά γονείς να αγχώνονται επειδή το παιδί τους δεν κάνει κάτι «στην ώρα του». Δεν μίλησε αρκετά νωρίς. Δεν περπάτησε αρκετά γρήγορα. Δεν έκοψε την πάνα όταν το έκανε το παιδί της φίλης τους.
Κάπου εκεί, τα αναπτυξιακά ορόσημα χάνουν τον πραγματικό τους σκοπό.
Η ιστορία τους ξεκινά πριν από σχεδόν έναν αιώνα. Τη δεκαετία του 1930, ο Arnold Gesell και η ερευνητική του ομάδα στο Yale παρατήρησαν συστηματικά περισσότερα από 10.000 παιδιά, καταγράφοντας τη γλωσσική, κινητική, κοινωνική και συναισθηματική τους ανάπτυξη. Χρησιμοποίησαν πρωτοποριακές για την εποχή μεθόδους, όπως κινηματογράφηση και ειδικούς χώρους παρατήρησης, προσπαθώντας να κατανοήσουν πώς αναπτύσσονται τα παιδιά και ποιες ακολουθίες ανάπτυξης εμφανίζονται συχνότερα.
Αυτό που ανακάλυψαν ήταν κάτι πολύ σημαντικό: τα περισσότερα παιδιά ακολουθούν παρόμοιες αναπτυξιακές ακολουθίες, αλλά όχι με τον ίδιο ρυθμό. Η σειρά συχνά παραμένει παρόμοια. Ο χρόνος όμως διαφέρει από παιδί σε παιδί.
Κι όμως, με τα χρόνια, οι πίνακες που δημιουργήθηκαν για να βοηθήσουν τους γονείς να κατανοήσουν την ανάπτυξη μετατράπηκαν συχνά σε πηγή σύγκρισης και άγχους.
Ξεχάσαμε ότι οι μέσοι όροι δεν είναι προθεσμίες.
Ξεχάσαμε ότι ένα παιδί δεν είναι μόνο οι δεξιότητές του.
Ξεχάσαμε ότι η ανάπτυξη δεν είναι γραμμική αλλά μια ζωντανή διαδικασία, επηρεασμένη από τη βιολογία, την ιδιοσυγκρασία, τις σχέσεις και το περιβάλλον.
Σήμερα γνωρίζουμε ακόμη περισσότερα. Η σύγχρονη αναπτυξιακή έρευνα δείχνει ότι υπάρχει ένα ευρύ φάσμα φυσιολογικής ανάπτυξης και ότι τα ορόσημα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως εργαλεία παρατήρησης και όχι ως κριτήρια αξίας. Ακόμη και οι σύγχρονες αναθεωρήσεις των αναπτυξιακών κλιμάκων τονίζουν ότι δεν υπάρχουν «γραμμές τερματισμού» στην ανάπτυξη ενός παιδιού.
Ίσως λοιπόν το πιο σημαντικό ερώτημα να μην είναι:
«Το παιδί μου είναι μπροστά ή πίσω από τα άλλα;»
Αλλά:
«Τι μου δείχνει το δικό μου παιδί για τον δικό του τρόπο ανάπτυξης;»
Γιατί τα αναπτυξιακά ορόσημα είναι χάρτες. Όχι κριτές.
Και κάθε παιδί αξίζει να το βλέπουμε ως μια μοναδική αναπτυξιακή ιστορία που ξεδιπλώνεται με τον δικό της χρόνο, τον δικό της ρυθμό και τη δική της σοφία.
Σουζάνα Παπαφάγου
Κλινική & Αναπτυξιακή Ψυχολόγος
Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεύτρια | Αναλύτρια Ομάδας | Θεραπεύτρια Ζεύγους & Οικογένειας
Σουζάνα Παπαφάγου is free today. But if you enjoyed this post, you can tell Σουζάνα Παπαφάγου that their writing is valuable by pledging a future subscription. You won’t be charged unless they enable payments.
Εφόσον επιθυμείτε κάνετε εγγραφή εδώ:
https://spsychotherapy.substack.com/account?original_app=&free_signup_confirmation=true
Σουζάνα Παπαφάγου , Κλινική – Αναπτυξιακή Ψυχολόγος, Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεύτρια.
Σπούδασα στην Ιταλία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Ψυχολογίας της Πάρμα, στο πενταετές πρόγραμμα ‘Αναπτυξιακή Κλινική Ερευνητική Ψυχολογία’.Επέστρεψα στην Ελλάδα αφού ολοκλήρωσα μεταπτυχιακό πρόγραμμα με τίτλο «οικογενειακή θεραπεία και σεξουαλική διαφορετικότητα » και ξεκίνησα αμέσως πενταετή εκπαίδευση στην Ελληνική Εταιρία Αναλυτικής Ομαδικής και Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας, όπου πια είμαι τακτικό μέλος.
Το 2011 ξεκίνησα να παρακολουθώ εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο Ινστιτούτο Ψυχοδράματος Αθηνών για 4 χρόνια.Έχω παρακολουθήσει και ολοκληρώσει εκπαιδευτικά σεμινάρια στην Ελληνική Ψυχοσωματική Εταιρία και συνεχίζω να καταπιάνομαι με εκπαιδεύσεις και εποπτικές συνεδρίες.Τα τελευταία 10 χρόνια έχω υπάρξει επιστημονικός συνεργάτης στο Αιγινήτειο νοσοκομείο ως ομαδική αναλύτρια στο Τμήμα Διαταραχής Προσωπικότητας.
Το 2008 ξεκίνησα να εργάζομαι ιδιωτικά στο γραφείο μου με οικογένειες, ζευγάρια, ομάδες και ατομικά (ενήλικες, εφήβους και παιδιά,).Το 2018 ονειρεύτηκα να δημιουργήσω έναν χώρο θεραπείας και τέχνης, όπου θα συνεχίσω να δουλεύω ατομικά και ομαδικά μέσω της αναλυτικής ψυχοθεραπείας αλλά θα πραγματοποιούνται παράλληλα, ομάδες ζωγραφικής και Πύλου κυρίως (σε συνεργασία με καλλιτέχνες), ομάδες δημιουργικής γραφής, ομάδες συμβουλευτικής γονέων και δραστηριότητες για όλη την οικογένεια.
Το όνειρό μου ξεκινά να ζωντανεύει σε μια δύσκολη περίοδο, της πανδημίας, μιας και «αναγκάστηκα» να αλλάξω χώρο λόγο τετραγωνικών (έπρεπε να μεταφερθώ, μετά τα 13 χρόνια, σε μεγαλύτερο χώρο).Από το 2013 γράφω στο περιοδικό Τaλκ (περιοδικό για γονείς), αναπτύσσοντας κυρίως ψυχολογικά θέματα, και μιλώ για την ευεργετική ιδιότητα των βιβλίων μέσα από τη στήλη μου «Μια ψυχολόγος διαβάζει βιβλία ».
θα με βρείτε στο https: www.humansoulroots.com
ΣΟΥΖΑΝΑ ΤΖ. ΠΑΠΑΦΑΓΟΥ
ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΠΑΝ/ΜΙΟΥ ΠΑΡΜΑΣ
ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ
Επιστημονικός συνεργάτης στο τμήμα Διαταραχών προσωπικότητας Α’ ψυχιατρικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Πηγή: https://www.storytellinghumans.com -Σουζάνα Παπαφάγου.
