Η μαγεμένη γραμματοχώρα – Ελένη Καλλιατάκη – Σχολιάζει ο Δημήτρης Μπουζάρας.

Το νέο παραμύθι της Ελένης Καλλιατάκη, έχει τίτλο «Η μαγεμένη γραμματοχώρα» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις I Write.Η αλήθεια είναι, πως εντυπωσιάζει αρχικά τόσο ο τίτλος, όσο και η εικονογράφηση του εξωφύλλου.

Η Ελένη Καλλιατάκη είναι εκπαιδευτικός Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στις «Επιστήμες της Αγωγής» από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, το οποίο ολοκλήρωσε με «Άριστα».

Η συγγραφή παραμυθιών, ποιημάτων και θεατρικών έργων αποτελεί βασικό κομμάτι της εκπαιδευτικής της πορείας, προσφέροντας καινοτόμες προσεγγίσεις για τη διδασκαλία. Το πρώτο της παιδικό διήγημα, «Μια αλλιώτικη καρδιά», έχει ήδη αγγίξει το κοινό με το ευαίσθητο θέμα της μεταμόσχευσης καρδιάς και της δωρεάς οργάνων και έχει παρουσιαστεί ήδη σε εκατοντάδες μαθητές τόσο διά ζώσης όσο και εξ αποστάσεως.

Η συγγραφέας λοιπόν, μας διηγείται την ιστορία μιας διαφορετικής  μάγισσας, η οποία, είναι επιρρεπής… στις γκάφες και παρότι η ζωή δε της τα έφερε όλα όπως ίσως θα ήθελε,  είχε το σθένος και τη δύναμη… να το παλέψει!

Έτσι λοιπόν, όταν οι άλλες μάγισσες αγανακτισμένες από τις συνεχείς της γκάφες, την εξορίζουν σε μια χώρα μακρινή, εντελώς διαφορετική και φυσικά με τα δικά της προβλήματα, νοοτροπίες και συνήθειες, εκείνη, δε το βάζει κάτω.

Η μικρή μας μάγισσα, γνωρίζει τους κάτοικους της χώρας, οι οποίοι είναι τα φωνήεντα και τα σύμφωνα και το βασικό τους πρόβλημα. Φωνήεντα και σύμφωνα δε μπορούσαν να συνεργαστούν, με αποτέλεσμα, να επικρατεί μια διαρκής αναστάτωση και μια συνεχής φασαρία.

Η αλλαγή, η επαναφορά στην τάξη αυτής της κατά τα αλλά πανέμορφης χώρας, μοιάζει πολύ δύσκολη, έως, ακατόρθωτη, η μικρή μάγισσα όμως, έχει ένα σχέδιο!

Θα τα καταφέρει άραγε; Και πως;

Μια πρωτότυπη ιδέα, η οποία δουλεύτηκε πολύ έξυπνα και μας έδωσε ένα εκπληκτικό παραμύθι, το οποίο μεταφέρει ένα σωρό μηνύματα στον μικρό αναγνώστη και μάλιστα, δίχως ίχνος διδακτισμού!

Ένα από τα κυριότερα, θεωρώ, είναι το ότι πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο τα πράγματα να αλλάξουν στην πορεία,  πως  δεν υπάρχουν σταθερές ικανές να κρατήσουν μια ζωή και πως  θα πρέπει να βασιζόμαστε, στις δικές μας δυνάμεις.

Αυτό, μας υπενθυμίζει  μια από τις σημαντικότερες ικανότητες που έχουμε, η οποία μας καθόρισε ως είδος και την οποία πολλές φορές, ξεχνούμε και την αφήνουμε αναξιοποίητη. Την ικανότητα της προσαρμογής, δεν έχει σχέση πάντα τόσο η δύναμη, ή η ευφυία, αλλά η δυνατότητα εύκολης και γρήγορης προσαρμογής στις επικρατούσες συνθήκες.

Το παραμύθι, πραγματεύεται ακόμη,  την έννοια και τη σημασία της συνεργασίας για την επίτευξη ενός αποτελέσματος. Επίσης , τη δύναμη της φιλίας, τη σημασία της  επιμονής και της υπομονής, όπως και  της ικανότητας να βλέπουμε τα θετικά ακόμη κι εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχουν.

«Μιλά» για τη  θετική σκέψη και τα καλοπροαίρετα συναισθήματα, για τη βοήθεια που θα πρέπει να δίνουμε  ανιδιοτελώς σε όσους την έχουν ανάγκη όπως και για το θάρρος και  την αισιοδοξία που θα πρέπει να μας διακατέχει στο ταξίδι της ζωής ,το οποίο θα πρέπει πάντα, να έχει μια σταθερή κατεύθυνση, εμπρός, προς την  πλευρά του φωτός!

Σε αυτό σημείο ωστόσο, θα πρέπει να μιλήσουμε και για τη σημασία της εικονογράφησης.

Κακά τα ψέματα, όλους και περισσότερο τους μικρούς αναγνώστες έλκει, αρχικά το εξώφυλλο.  Από κει και μετά όμως, μεγάλο ρόλο για την επιτυχία ενός βιβλίου ,στην προκειμένη ενός παραμυθιού, έχει μια επιτυχημένη εικονογράφηση στο σύνολο της.

Η επιτυχία της εικονογράφησης στο συγκεκριμένο παραμύθι είναι εμφανής για τους παρακάτω λόγους:

Πρώτον, έχουμε υπέροχα ζεστά χρώματα, τα οποία  δημιουργούν αφενός,  μια μαγική ατμόσφαιρα  η οποία με τη σειρά της βοηθά στην ανάπτυξη  και ενίσχυση της φαντασίας των μικρών φίλων και αφετέρου, μια αίσθηση ασφάλειας και τρυφερότητας, κατάλληλη, για παιδικό κοινό.

Δεύτερον, ταιριάζει απόλυτα με το ύφος του παραμυθιού   και σαφέστατα, βοηθά τα μέγιστα στην ακόμη καλύτερη κατανόηση του, ειδικά όσον αφορά πληροφορίες για την καλύτερη αποκωδικοποίηση του εσωτερικού κόσμου της κεντρικής του ηρωίδας, λειτουργώντας συνεχώς, ως ένα εξαιρετικό, αφηγηματικό εργαλείο.

Αν και στα παραμύθια δε γνωρίζουμε πολλά για τους χαρακτήρες,- για αυτό το λόγο ονομάζονται και επίπεδοι  χαρακτήρες- παρελθόν, μέλλον κτλ, γνωρίζουμε μόνο το μικρό επεισόδιο που διαβάζουμε και η σχέση μας μαζί τους τελειώνει με το πέρας της ανάγνωσης, εδώ, τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Η μικρή μάγισσα μπορεί να μας κάνει παρέα και μετά το πέρας της ανάγνωσης,  αφενός συζητώντας και διευκρινίζοντας τους παραπάνω προβληματισμούς  με το παιδί μας, αφετέρου, δημιουργώντας παιχνίδια με τα γράμματα και τις λέξεις τα οποία μπορεί να είναι από λεκτικά έως χειροτεχνίες και με αυτό τον τρόπο να περάσουμε μοναδικές στιγμές που θα χαρούμε τόσο εμείς, όσο και το παιδί.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, θεωρώ πως είναι ένα παραμύθι που αξίζει της προσοχής σας, αλλά και μιας καλής θέσης, στη παιδική σας βιβλιοθήκη.

Ελένη Καλλιατάκη