Επιθυμώ σημαίνει ετεροκαθορίζομαι ή είμαι ο εαυτός μου; – Γράφει η Δρ Γεωργία Κατσογριδάκη, Βαριατρική Διαιτολόγος – Διατροφολόγος.

Η Κραυγή και οι Σκιές της Ψυχικής Υγείας

Το εμβληματικό έργο του Εντβάρντ Μουνκ, «Κραυγή», είναι ο αντιπροσωπευτικός πίνακας που είναι αδύνατο να μην αγγίξει τον θεατή με τη βαθύτατη συναισθηματική του φόρτιση. Όπως έχει περιγράψει ο ίδιος ο Μουνκ στο ημερολόγιό του: «Ένα δειλινό περπατούσα σ’ ένα δρομάκι με δυο φίλους, την ώρα που ο ήλιος άρχισε να δύει. Ο ουρανός, ξαφνικά, έγινε κόκκινος σαν αίμα. Σταμάτησα, νιώθοντας εξαντλημένος, και στηρίχτηκα σ’ έναν φράχτη. Έβλεπα αίμα και γλώσσες φωτιάς πάνω από το μαύρο-μπλε φιορδ και την πόλη. Οι φίλοι μου προχώρησαν κι εγώ έμεινα εκεί, τρέμοντας από την αγωνία. Κι ένιωσα ένα ατέλειωτο ουρλιαχτό να διαπερνά τη φύση». Ο αρχικός τίτλος του έργου ήταν «Η Κραυγή της Φύσης», και αποτυπώνει την ψυχική αναστάτωση που βίωνε ο Μουνκ, γεγονός που δεν είναι καθόλου τυχαίο, καθώς η ιστορία του ταλανισμένου καλλιτέχνη είναι ενδεικτική των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με ψυχικές παθήσεις.

Η ψυχική υγεία παραμένει ένα θέμα ταμπού, που συχνά συνοδεύεται από στίγμα και παρερμηνείες. Οι ψυχιατρικές παθήσεις, όπως η κατάθλιψη, η αγχώδης διαταραχή και η ψύχωση, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά σωματικά και ψυχικά συμπτώματα, τα οποία επηρεάζουν όχι μόνο τους ίδιους τους πάσχοντες αλλά και τους συγγενείς τους. Η εξάντληση, η ανησυχία και η αβεβαιότητα προκαλούν επιβαρύνσεις στις σχέσεις, καθώς οι οικείοι προσπαθούν να υποστηρίξουν τους αγαπημένους τους και, ταυτόχρονα, να διαχειριστούν τις δικές τους συναισθηματικές προκλήσεις.

Η ιστορία της τέχνης είναι γεμάτη από ανένταχτους καλλιτέχνες που, παρόλο που έπασχαν από ψυχικές διαταραχές, κατάφεραν να δημιουργήσουν αριστουργήματα. Ο Βινσέντ Βαν Γκογκ είναι ένας από αυτούς. Η διαρκής του πάλη με την κατάθλιψη και τις ψυχώσεις αντικατοπτρίζεται στο έργο του, το οποίο είναι γεμάτο χρώμα και ένταση. Παρομοίως, η ζωγράφος Φρίντα Κάλο, με τα αυτοβιογραφικά της έργα, αποτύπωσε την αγωνία και την οδύνη που βίωσε λόγω σωματικών και ψυχικών τραυματισμών.

Είναι ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι πολλά ταλέντα που έχουν αναγνωριστεί σε ψυχιατρικά ιδρύματα φαίνεται να προέρχονται από μια δημιουργική ενέργεια που, ωστόσο, συχνά δεν μπορεί να αξιοποιηθεί λόγω των συνθηκών που επικρατούν εκεί. Πολλοί από αυτούς τους καλλιτέχνες διατηρούν έναν εσωτερικό κόσμο γεμάτο ευαισθησία και διορατικότητα, αλλά η απουσία κατάλληλης υποστήριξης και θεραπείας μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια αυτού του χαρίσματος.

Η «Κραυγή» του Μουνκ είναι, επομένως, περισσότερο από ένα απλό έργο τέχνης. Αντιπροσωπεύει την αγωνία και την πάλη του ανθρώπινου πνεύματος, υπό το βάρος των ψυχικών ασθενειών. Ας ελπίσουμε ότι εργαζόμαστε όλοι μαζί για να μειώσουμε το στίγμα και να προσφέρουμε περισσότερη κατανόηση και υποστήριξη στους πάσχοντες, αναγνωρίζοντας παράλληλα τη βαθιά και πολύτιμη συνεισφορά τους στον κόσμο της τέχνης και της

Το έργο του Εντβάρντ Μουνκ, «Κραυγή», έχει γίνει εμβληματικό όχι μόνο για την εικαστική του αξία αλλά και για την ισχυρή συναισθηματική του φόρτιση. Αντικατοπτρίζει την ψυχική αγωνία και την κλονισμένη ισορροπία του ανθρώπινου πνεύματος, στοιχεία που έχουν απασχολήσει φιλοσόφους και ψυχίατρους εδώ και αιώνες.

Η ψυχιατρική επιστήμη έχει αναδείξει τη σύνθετη σχέση μεταξύ των ψυχικών παθήσεων και της δημιουργικότητας. Οι καλλιτέχνες συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρές ψυχικές διαταραχές, όπως η κατάθλιψη και η αγχώδης διαταραχή, που καθορίζουν και επηρεάζουν την παραγωγή τους. Ο Μουνκ, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, βίωσε ψυχικές κρίσεις που τον οδήγησαν σε μια βαθύτερη κατανόηση του ανθρώπινου πόνου. Η «Κραυγή» είναι μια οπτική απεικόνιση αυτής της εσωτερικής αναστάτωσης, καθώς μεταφέρει μια έντονη αίσθηση αγωνίας και απομόνωσης που αντικατοπτρίζει τη δική του καταγωγή από τις ψυχικές ασθένειες.

Στον τομέα της φιλοσοφίας, το έργο του Μουνκ μπορεί να ερμηνευτεί μέσα από το πρίσμα της σκέψης του Δημόκριτου, ο οποίος τόνιζε τη σημασία της γνώσης για την κατανόηση του κόσμου. Κατά τον Δημόκριτο, η γνώση οδηγεί σε ψυχική γαλήνη και εσωτερική ηρεμία, ιδέες που αντηχούν στη βία που αισθάνεται ο Μουνκ. Η «Κραυγή» φαίνεται να εκφράζει την αδυναμία του ανθρώπου να βρει τη γαλήνη σε έναν κόσμο που είναι γεμάτος φόβο και αστάθεια.

Αναλύοντας το έργο του Μουνκ με βάση τις φιλοσοφικές θεωρίες, μπορεί κανείς να δει πώς η τέχνη μπορεί να αποκαλύψει βαθύτερες αλήθειες για την ανθρώπινη ύπαρξη. Ο Μουνκ δεν αποτυπώνει μόνο την προσωπική του αγωνία αλλά και την καθολική ανθρώπινη εμπειρία, φωτίζοντας πτυχές της ψυχικής υγείας που συχνά παραβλέπονται.

Στην τέχνη, οι δημιουργοί όπως ο Μουνκ, ο Βαν Γκογκ και η Κάλο έχουν χρησιμοποιήσει την προσωπική τους αγωνία ως πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία έργων που αγγίζουν την ψυχή του θεατή. Αυτή η σύνθεση ψυχικού πόνου και δημιουργικότητας αποδεικνύει πώς η τέχνη μπορεί να γίνει θεραπευτική διαδικασία, επιτρέποντας στους καλλιτέχνες να εξερευνήσουν και να αποκωδικοποιήσουν τις εσωτερικές τους κρίσεις.

Η τέχνη δεν είναι μόνο ένας τρόπος έκφρασης αλλά και ένα μέσο κατανόησης των ψυχικών παθήσεων. Σήμερα, η κοινωνία μας αναγνωρίζει ολοένα περισσότερο τη σημασία της ψυχικής υγείας και τη στήριξη των ατόμων που πάσχουν. Η μαρτυρία του Μουνκ μέσα από την «Κραυγή» μας υπενθυμίζει τη σημασία της ενσυναίσθησης και της υποστήριξης στους πάσχοντες.

Ο Δημόκριτος έδινε τεράστια σημασία στη γνώση, γιατί πίστευε πως ο άνθρωπος, γνωρίζοντας τις αιτίες των διαφόρων φαινομένων ή τη φύση των πραγμάτων, μπορεί να καταλάβει καλύτερα τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει και να απαλλαγεί από το φόβο.

Ο μεγάλος αυτός σοφός πρέσβευε πως ο άνθρωπος με τη γνώση αυτή αποκτά ψυχική γαλήνη και εσωτερική ηρεμία, φτάνοντας σε μια κατάσταση που την ονόμαζε ευεστώ.

Το επόμενο στάδιο της ψυχικής κατάστασης του ανθρώπου, που έχει κατακτήσει την «ευεστώ», είναι το στάδιο της «αθαμβίας», όταν ο άνθρωπος θα πάψει να καταπλήσσεται και να «θαμπώνεται» με όσα παράξενα ή ανεξήγητα βλέπει.

Η ολοκλήρωση του ψυχικού κόσμου γίνεται, κατά το Δημόκριτο, με την κατάκτηση της «ευθυμίας», που σήμαινε ψυχική γαλήνη και ευεξία.

Η Γεωργία Κατσογριδάκη είναι αριστούχα απόφοιτος του τμήματος Διατροφής & Διαιτολογίας και Φυσικοπαθητικός, με πολυετή πείρα στο χώρο της διατροφής.

Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Βιοτεχνολογία από το τμήμα Βιοχημείας με ερευνητική εργασία σχετικά με τα επίπεδα λεπτίνης σε παχύσαρκους & λιπόσαρκους, και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με θέμα διπλωματικής διατριβής «Επίδραση της λαπαροσκοπικής επίμήκους γαστρεκτομής, στο διατροφικό προφίλ και στη θρέψη του ασθενούς».

Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής, παρακολουθεί πάνω από 700 ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε χειρουργείο παχυσαρκίας, από το 2011 έως σήμερα.

Με την ιδιότητα της Βαριατρικής Διατροφολόγου είναι μέλος της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρείας Παχυσαρκίας και της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Χειρουργικής της Παχυσαρκίας (International Federation for the Surgery of Obesity and Metabolic Disorders – IFSO που είναι επιστημονικός οργανισμός που συγκεντρώνει χειρουργούς και συναφείς ειδικότητες, όπως νοσηλευτές, διαιτολόγους, διατροφολόγους, ψυχολόγους, παθολόγους, ενδοκρινολόγους, αναισθησιολόγους, γαστρεντερολόγους κ.α. που εμπλέκονται στη θεραπεία των νοσογόνα παχύσαρκων ασθενών.

• Από το Μάρτιο του 2020 έως το Δεκέμβριο του 2020 υπήρξε υπεύθυνη διατροφής του τμήματος χειρουργικής νοσογόνου παχυσαρκίας & μεταβολικών διαταραχών του Ιατρικού Διαβαλκανικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.
• Εν εξελίξει βρίσκονται οι σπουδές της για το δεύτερο μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης στη “Διαχείριση της γήρανσης & χρονίων νοσημάτων” από το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
• Εχει εκπαιδευτεί στην “ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ”, πιστοποιημένο πρόγραμμα, που υλοποιείται από το ΚΕΔΙΒΙΜ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
• Εργάζεται ως ιδιώτης διαιτολόγος ενώ έχει διατελέσει και εκπαιδευτικός στα ΤΕΙ Λάρισας.  Από το 2015 έως σήμερα διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών της Ιατρικής Σχολής του Παν/μιου Θεσσαλίας με τίτλο «Κλινική Διατροφή».
• Έχει συνεργαστεί με το Μητροπολιτικό κολλέγιο και το Queen Margaret University που εδράζεται στο Εδιμβούργο, ως Λέκτορας & ως Program Leader του τμήματος Διατροφής & Διαιτολογίας
• Από το 2018 έως σήμερα, είναι καθηγήτρια εναλλακτικής – συμπληρωματικής ιατρικής.   Οι συμπληρωματικές και εναλλακτικές θεραπείες αποτελούν μια μεγάλη κατηγορία μεθόδων που επικεντρώνονται στην ολιστική προσέγγιση της υγείας, επενδύοντας όχι μόνο στο σώμα αλλά και στο πνεύμα και το πνεύμα του ατόμου.
• Η εμπειρία της περιλαμβάνει και τη διαχείριση κλινικών περιπτώσεων, δεδομένου ότι έχει διατελέσει συνεργάτιδα της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού, ενώ από το 2010 είναι επιστημονική συνεργάτιδα της χειρουργικής κλινικής του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Λάρισας και του Ιασώ Θεσσαλίας.
• Διετέλεσε επίσης συνεργάτης του Κτηνιατρικού Εργαστηρίου Λαμίας την περίοδο 2011-2012
• Ασχολείται με τη διατροφογενετική, δηλαδή την μελέτη των γονιδίων για την κατάρτιση εξατομικευμένου προγράμματος διατροφής και είναι συνεργάτιδα της Astrea Health και του ιατρού ενδοκρινολόγου – γενετιστή, Κωσταντίνου Στρατάκη.   Για την επεξεργασία των αποτελεσμάτων συνεργαζεται με εξειδικευμένα εργαστήρια στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς.
• Οι σπουδές της περιλαμβάνουν επίσης κατάρτιση στην ομοιοπαθητική, δεδομένου ότι έχει παρακολουθήσει το πρόγραμμα σπουδών της Εθνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής Συνεργασίας.  Εν εξελίξει δε βρίσκονται οι μεταπτυχιακές της σπουδές στην ομοιοπαθητική, στο Hahnemann College of Homeopathy στη Μεγάλη Βρετανία.
• Επίσης έχει εκπαιδευτεί στην αρχαία Ελληνική Ιατρική & στον ελληνικό βελονισμό & ηλεκτροβελονισμό , στην ιριδολογία, στη φυτοθεραπεία & στα ανθοιάματα Bach, στην κινεζική διατροφή και στην κινεζική βοτανοθεραπεία.
• Με την ιδιότητα της Φυσικοπαθητικού (naturopath) βλέπει τον άνθρωπο σαν μια ολιστική ενότητα σώματος, διάνοιας και πνεύματος.
• Η Φυσικοπαθητική είναι επιστήμη πανεπιστημιακού επιπέδου και έχει σαν αντικείμενο την εναλλακτική αγωγή υγείας, δεν κάνει διαγνώσεις ασθενειών ούτε δίνει φάρμακα, χρησιμοποιεί μεθόδους εναλλακτικής φυσικής και αφαρμάκου προσέγγισης της υγείας. Όπως ειπε και ο Ιπποκράτης, ο άρρωστος αποτελεί ενιαία ψυχοσωματική οντότητα και η αρρώστια διέπεται από φυσικούς νόμους. Κατά τον Ιπποκράτη ο ιατρός υποβοηθεί την θεραπευτική δύναμη της φύσης και έτσι ο ασθενής αντιμετωπίζεται με μια εντελώς διαφορετική οπτική.
• Ο Φυσικοπαθητικός (naturopath) χρησιμοποιεί ένα εύρος εναλλακτικών – συμπληρωματικών μεθόδων.  Μπορεί συχνά με επιτυχία να εντοπίσει μια προδιάθεση του σώματος πριν την εμφάνιση οξείας ασθένειας και να προσφέρει την κατάλληλη αγωγή καθώς και αλλαγή στις ζωτικής σημασίας συνήθειες του ατόμου.
• Έχει συνεργαστεί με δύο κέντρα εστίασης για την κατάρτιση διαιτητικών μενού.
• Έχει ολοκληρώσει σπουδές στο Διατμηματικό πρόγραμμα δια βίου μάθησης του Αριστοτελειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με τίτλο «Παρασκευή Καλλυντικών Σκευασμάτων & Σαπώνων» με στόχο την δημιουργία δικής της σειράς περιποίησης με θεραπευτικές ιδιότητες.
• Είναι κριτης σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά υψηλού κύρους με παρουσία στο pubmed, σε αντικείμενα σχετικά με την επιδραση της διατροφής σε διάφορα ζητήματα υγείας
• Είναι ραδιοφωνική παραγωγός από τον Απρίλιο του 2024 και παρουσιάζει την εκπομπή “Στην Υγειά σας”, στον Κρήτη FM 87,5, κάθε Τρίτη 18.00-19,00

https://www.youtube.com/@katsogridi

• Έχει συμμετάσχει στο βιβλίο του Γ. Λεκάκη “Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής” με τη συγγραφή του κεφαλαίου: “Ιπποκράτης: Η διαχρονική επιρροή των ιδεών του στην σύγχρονη ιατρική ακριβείας, δια μέσου της διατροφής”, μαζί με άλλους συγγραφείς, Σ. Χριστοδουλάρης, Ν. Παπανδρέου, Α. Αντωνάκος, εκδ. Τάλως

• Συμβολισμός: Το έργο συμβολίζει το υπαρξιακό άγχος και την αγωνία του σύγχρονου ανθρώπου 
• Πηγή έμπνευσης: Ο Μουνκ εμπνεύστηκε το έργο κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου στο Όσλο, όταν ένιωσε «μια απέραντη κραυγή να διαπερνά τη φύση», καθώς ο ουρανός έγινε κατακόκκινος 
• Εκδοχές: Ο καλλιτέχνης δημιούργησε τέσσερις κύριες εκδοχές (δύο με λάδι/παστέλ και δύο με κιμωλία/παστέλ) μεταξύ 1893 και 1910, καθώς και μια λιθογραφία 
• Τοποθεσία: Η πιο διάσημη εκδοχή (1893) βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης (Nasjonalmuseet) στο Όσλο, ενώ μια άλλη σημαντική εκδοχή φιλοξενείται στο Μουσείο Μουνκ