Θαλασσινός λυγμός – Γράφει η Γεωργία Γιώτα.
ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣ ΛΥΓΜΟΣ
Θάλασσα… αστείρευτη εσύ
Στοιχείο της φύσης, μήτρα ζωής
Στοιχειά στο παιγνίδι του αέναου γίγνεσθαι
Κι εγώ ένα απλό κομμάτι του
κι ας καμώνομαι τάχα τ΄ αντίθετο
Θάλασσα… ξελογιάστρα εσύ
Πλανεύτρα και μυστηριώδης,
γεμάτη άνθη και χυμούς
Με τα γαλάζια πέπλα σου λικνίζεσαι στο χορό της Σαλώμης,
ενώ ο Ηρώδης αφήνεται ηδονικά στην αγκάλη σου,
καθώς στα μέλη επιτρέπεται γλυκά να παραλύσουν
Θάλασσα… όνειρο κι αλήθεια εσύ
Καράβι των ελπίδων μου
Ορμητήριο του νου και ησυχαστήριο της ψυχής μου,
κάθε φορά που ξυπνούν μέσα μου
το θαύμα και το τραύμα της γέννησης
Κι ας με ξεβράζει κάποιες στιγμές ο θυμός σου στην ακτή
Όλο και κάποια Ναυσικά κάπου εκεί
θα παίζει ξέγνοιαστα το τόπι της
Θάλασσα… παντοδύναμη και ρήγισσα εσύ
Την ώρα τούτη που ταξιδεύεις μέσα σου τον έρωτα
και γίνεσαι περήφανα του φεγγαριού καθρέφτης
Ανταλλάσσοντας δίδυμα γαλάζια φιλιά
μ΄ολόκληρο τον παντεπόπτη ουρανό
(θηλυκό ευαίσθητο, αλλόκοτο,
πάντα παραδομένο στην αγάπη κι ας προδίδεσαι από δαύτη)
Ταξίδεψε σε μακρινό, χωρίς επιστροφή ταξίδι,
τον αναστεναγμό και το λυγμό του λογικού,
λυγμό κι αναστεναγμό του α-λόγου.
Εβαπτίσθης, εφωτίσθης, ηγιάσθης
Κεκαθαρμένα ύδατα γαλάζιων υμεναίων (Γ.Γ.)
Υ.Γ.: η ζωή είναι στιγμές. Και οι στιγμές αυτές μυρώνουν την ευτυχία του ανθρώπου.
Στις στιγμές, λοιπόν. Στις σταγόνες εκείνες με τα απλά υλικά που μετατρέπουν το κρασί σε νέκταρ. Η άμπελος και ο Άμπελος ενώνουν λόγο και μύθο, λογισμό και όνειρο.
Και στα καλοκαίρια εκείνα… που μεθούν και χάνουν το μέτρημα, σαν μετρούν υψηλών γευμάτων προπόσεις…
Οι απόψεις του εκάστοτε άρθρου, αντικατοπτρίζουν την προσωπική άποψη του συντάκτη. Προτείνουμε, ο εν δυνάμει αναγνώστης, αφενός να προβαίνει σε έλεγχο αγοράς, για την εύρεση της πιο συμφέρουσας τιμής, αφετέρου κατά την αγορά, να επισκέπτεται οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο, ώστε να ελέγξει από μόνος του, κατά πόσο το συγκεκριμένο ανάγνωσμα, καλύπτει τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του.
