Μια έξαλλη Οδύσσεια – Αύγουστου Κορτώ – Εκδόσεις Πατάκη

Γράφει ο δημοσιογράφος – συγγραφέας, Γιάννης Ζυγούλης

Η Οδύσσεια του Ομήρου είναι από τα παλαιότερα λογοτεχνικά έργα του ευρωπαϊκού πολιτισμού αλλά και του κόσμου ολόκληρου. Τη γνωρίζουμε όλοι και οι περισσότεροι την έχουμε διαβάσει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.

Το έργο αποτελείται από 12.110 στίχους και περιγράφει τον δεκαετή αγώνα του Οδυσσέα για τον «νόστο», την επιστροφή στην πατρίδα του την Ιθάκη, μετά την κατάληψη της Τροίας. Ο Οδυσσέας σ’ αυτό το ταξίδι, πάλεψε με θεούς και ανθρώπους, αναμετρήθηκε με θηρία και ημίθεους, έχασε συντρόφους, πόνεσε, νοστάλγησε και χρειάστηκε να κατέβει ακόμα και στον Κάτω Κόσμο. Όμως όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα είναι η εκδοχή του αρχαίου ποιητή, του Όμηρου. Διότι τον Απρίλιο του 2026 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη και μια… κάπως διαφορετική εκδοχή των γεγονότων. Πρόκειται για το υπέροχο έργο «Μια έξαλλη Οδύσσεια» με την υπογραφή του ταλαντούχου Αύγουστου Κορτώ.

Ο συγγραφέας ομιλεί ως Οδυσσέας και παρουσιάζει σε πρώτο πρόσωπο την «πραγματική» ιστορία σε μια ανατρεπτική και σίγουρα απολαυστική αφήγηση. Για παράδειγμα, ο Οδυσσέας του Κορτώ είναι φυσικά ήρωας αλλά λίγο πιο άνετος και πιο αθυρόστομος από τον Οδυσσέα του Ομήρου:

«Ξέρω, ξέρω – στην Τροία έγινε χαμούλης. Ο Όμηρος τα τραγούδησε, αλλά εγώ τα έζησα. Χύθηκαν ποτάμια αίμα, κι η βία εξυψώθηκε σε γιορτή. Οι θεοί -παράφρονες όλοι- έπαιξαν μπαρμπούτι με τις ζωές των θνητών, και στο τέλος οι νικητές δεν διέφεραν και πολύ απ’ τους νικημένους: από δω οι άθλιοι, κι από κει οι τρισάθλιοι. Δεν θα σας κάνω περίληψη της Ιλιάδας, γιατί δεν σας προγυμνάζω για διαγώνισμα. Θα σας πω μονάχα ότι η κατοπινή περιπέτεια, η δική μου περιπέτεια, ανήκει πάνω απ’ όλα σε μένα».

Ασφαλώς ο μοντέρνος Οδυσσέας δεν μπορεί παρά να έχει ως σύζυγο μια Πηνελόπη που να του ταιριάζει:

«Η Πηνελόπη δεν ήταν καμιά βαριεστημένη θεία απ’ τα Οινόφυτα, που πουλάει σεμεδάκια στο Etsy. Όταν τη γνώρισα, και την ερωτεύτηκα, ήταν ένα έφηβο αγοροκόριτσο απ’ τις Αμύκλες, που έπαιζε τον βασιλιά πατέρα της στα δάκτυλα, κι έκανε ό,τι γούσταρε: πήγαινε για κυνήγι με το τόξο και τη γεμάτη φαρέτρα της, επιδέξια και τσαμπουκαλεμένη σαν την Άρτεμη». 

Είναι αυτονόητο ότι σε αυτή, στην «Έξαλλη Οδύσσεια» και οι θεοί συμπεριφέρονται με διαφορετικό τρόπο από τους θεούς του Ομήρου. Όπως για παράδειγμα ο Ερμής:

«Ήταν απερίγραπτη λέρα, ο κερατάς. Φήμες λέγαν ότι, ως Ψυχοπομπός με συμβόλαιο αποκλειστικότητας, τα ‘πιανε χοντρά από άρρωστους κι ετοιμοθάνατους, έσκαγε μια μίζα στον Πλούτωνα, και τους εξασφάλιζε αιώνια διαμονή στα Ηλύσια Πεδία».

Έτσι λοιπόν, ο Αύγουστος Κορτώ ξαναγράφει από την αρχή την Οδύσσεια και τις περιπέτειες του Οδυσσέα. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει την πίσω πλευρά της Ιστορίας, αυτή που δεν διδαχθήκαμε στο σχολείο και δεν καταγράφηκε ποτέ. Εδώ, η εξιστόρηση των γεγονότων γίνεται απρόβλεπτη και προκαλεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Το ομηρικό έπος είναι βέβαια γνώριμο όμως η αφήγηση του Κορτώ περιλαμβάνει συνεχείς αναφορές στη σύγχρονη εποχή, σε πρόσωπα και γεγονότα μεταγενέστερα του Ομήρου. Κι ακόμα, ο συγγραφέας απομυθοποιεί τους ηρωικούς χαρακτήρες και τους θεούς του Ολύμπου ενώ αποδομεί συστηματικά τις περιπέτειες του πρωταγωνιστή. Το αποτέλεσμα είναι άκρως συναρπαστικό καθώς το έργο αποκτά φρεσκάδα και χιούμορ μαζί με πολλές εκπλήξεις.

Η γλώσσα είναι άμεση και κατανοητή με άφθονες «πιπεράτες» φράσεις απ’ αυτές που δημιουργούν εύθυμη διάθεση. Όπως επίσης απολαυστικές είναι και οι περιπέτειες του Οδυσσέα στην εκδοχή του Κορτώ:

«”Ψηλέ!” φώναξα, κι ένας από τους Κύκλωπες γύρισε προς το μέρος μου. Το σώμα του έκρυβε τον ήλιο και το ταλαντευόμενο μαντζαφλάρι του θα προκαλούσε αισθήματα κατωτερότητας στον Κινγκ Κονγκ. “Ένα Playmobil που μιλάει” βροντοφώναξε ενθουσιασμένος, και σκύβοντας, μ’ έπιασε στη χερούκλα του. “Αληθινό είσαι;” ρώτησε και το χνότο του κόντεψε να με ξεκάνει. Γυρνώντας το κεφάλι στ’ αδέλφια του, συνέχισε να γκαρίζει: “Ελάτε να δείτε ένα πράμα! Γιαπωνέζικο σίγουρα!” Κρατώντας με στην τραχιά παλάμη του, με περιεργάστηκε. “Μαλάκα, είναι τέλειο. Αξιολάτρευτο! Έχει και ρουχαλάκια, και όπλα, κι απ’ όλα! Κοίτα κάτι σανδαλάκια μια σταλιά! Φοβερή λεπτοδουλειά! Αλλά πώς διάολο μιλάει;” »

Εν κατακλείδι, το έργο «Μια έξαλλη Οδύσσεια» είναι ένα υπέροχο μυθιστόρημα που διαβάζεται με μια ανάσα. Ο Αύγουστος Κορτώ στα καλύτερά του, έγραψε ένα βιβλίο που ξεχειλίζει από ευφυείς ευρηματικές περιγραφές. Η αφήγηση είναι γλαφυρή ενώ ο λόγος του Οδυσσέα είναι σε κάποιες περιπτώσεις συγκινητικός, άλλοτε είναι χιουμοριστικός και μερικές φορές αιχμηρός.

Η «Έξαλλη Οδύσσεια» είναι από τα καλύτερα βιβλία που θα βρείτε στα βιβλιοπωλεία και σίγουρα είναι ένα έργο που αξίζει να διαβαστεί!

Αύγουστος Κορτώ

Ο Αύγουστος Κορτώ, κατά κόσμον Πέτρος Χατζόπουλος, γεννήθηκε το 1979 στη Θεσσαλονίκη. Έχει εκδώσει διηγήματα, μυθιστορήματα, ποιήματα, νουβέλες, κριτικές και βιβλία για παιδιά. Από τις Εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά του Το βιβλίο της Κατερίνας (2013), Επειδή είναι η καρδιά μου (2014), Μικρό χρονικό τρέλας (2016), Ρένα (2017), Σκυλίσια ψυχή (2018), Το μυστικό του Λεονάρντο (2019), Δέσποινα (2020), Όταν κοιμούνται οι φίλοι μου (2021), Μισό παιδί (2021), Η άλλη Κατερίνα (2022), Η μικρή λέξη αγάπη (2022), Τζέρι (2023), Τσιτσιμπού, η μάγισσα της πίστας (2023), Το πράσινο αστέρι (2023), Το σεξ και πώς να το αποφύγετε (2024), Σεξ στις 30 του Φλεβάρη (2025), Της χούντας το πουλί (2025), Σταυραετός και Κούκος (2025), Μια έξαλλη Οδύσσεια (2026), τα ευθυμογραφήματα Έρως ανίκατε μάσαν (2015), Νεοελληνική μυθολογία (2016), Ο άνθρωπος που έτρωγε πολλά (2016), Φωτιά στα Σαββατόπαχα (2018), η μαρτυρία Η καλύτερη χειρότερη μέρα της ζωής σου. Κουβέντες για το φως μες στο σκοτάδι της κατάθλιψης (2020) και το αφήγημα Η καρδιά του πατέρα μου (2024). Επίσης, έχει γράψει βιβλία για παιδιά: Η εξαφάνιση της Ντόροθυ Σνοτ (2003), που απέσπασε το Κρατικό Βραβείο παιδικής λογοτεχνίας, καθώς και το Βραβείο Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού βιβλίου, Ο στοιχειωμένος πύργος της Ούρσουλα ντε Φλαφ (2005), Η μαμά δε θέλει να μου πάρει ζωάκι (2005), Έγκλημα στο Τούνδρα εξπρές (2011), Δεν ξανακάνω μπάνιο ποτέ! (2013), Το καταραμένο περιδέραιο της Νιαουφερτίτης (2016), Κορνήλιος Κρικ, σκίουρος ντετέκτιβ (2016) και Το ουφάκι (2017).

Ο Γιάννης Ζυγούλης γεννήθηκε στη Στυλίδα Φθιώτιδος και τα τελευταία χρόνια ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Έχει εργαστεί ως ρεπόρτερ στις εφημερίδες Καθημερινή και Νέα Μεσημβρινή, στο περιοδικό ΕΝΑ και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Σκάι και Flash.Επίσης διετέλεσε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης ύλης στην εφημερίδα Ημερησία. Είναι μέλος του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων.