Εγώ η κόρη – Θεοδώρα Παπαδοπούλου Χαμουζά – Εκδόσεις Πνοή – Σχολιάζει ο Δημήτρης Μπουζάρας.

Το βιβλίο «Εγώ η κόρη» της Θεοδώρας Παπαδοπούλου Χαμουζά ,το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή, είναι ένα ψυχολογικό δοκίμιο, ένα ψυχογράφημα, μια μαρτυρία ζωής, που αποτυπώνει με τον πιο σαφή τρόπο, τις συνθήκες που διαμορφώνουν την πορεία της ζωής της κόρης και αφορούν τη σχέση της με τον πατέρα.

Το βιβλίο πραγματεύεται τον χαμένο κόσμο των συναισθημάτων στην παιδική ηλικία, αναζητά το δωμάτιο πανικού, όπου το παιδί έχει κρύψει τα συναισθήματά του και καθώς ενηλικιώνεται εκείνα, ξυπνούν. Μας παρουσιάζει τις επιπτώσεις της οδυνηρής απώλειας της πατρικής φιγούρας, της απώλειας  των συναισθημάτων και τον αντίκτυπο στην ταυτότητα του ατόμου, αλλά στο το ρόλο που αυτό το έλλειμα, θα  διαδραματίσει στην ενήλικη ζωή του.

Στο βιβλίο παρουσιάζονται οι ιστορίες πέντε γυναικών που παρά την διαφορετική πορεία της καθεμιάς, υπάρχει ένα κοινό,  ο ίδιος κοινός παρονομαστής, η απουσία, ή η προβληματική παρουσία του πατέρα που ουσιαστικά είναι το ένα και το αυτό.

Ενσωματώνοντάς προσωπικές αφηγήσεις, αλλά και ψυχαναλυτικές θεωρίες προχωρά βαθιά και μας παρουσιάζει σε όλο το εύρος και  μέγεθος το κακό που μπορεί να κάνει  τόσο η έλλειψη όσο και η προβληματική παρουσία του πατέρα στη ζωή της κόρης.

Γραμμένο σε απλή γλώσσα δίχως προσπάθεια ωραιοποίησης, το βιβλίο φιλοδοξεί απλά και μόνο να παρουσιάσει την έκταση του προβλήματος και τις πιθανές λύσεις που μπορούν να ανακουφίσουν αυτές τις πονεμένες ψυχές.

Δυνατό, έντονο και αποκαλυπτικό, έχει ως σκοπό να προβληματίσει τον  αναγνώστη, να τον θέσει απέναντι από αυτά που έκανε ή δεν έκανε, να αφυπνίσει, να ενημερώσει, να σώσει.

Δεν πλατειάζει δίνοντας πληροφορίες οι οποίες απλά θα γεμίζουν τη σελίδα, αντίθετα, μπαίνει στην ουσία του προβλήματος δίχως χάσιμο χρόνου, απόλυτα τεκμηριωμένο μιας και η συγγραφέας είναι καθ’ ύλην αρμόδια να μας παρουσιάσει το θέμα.

Η συγγραφέας διατυπώνει ερωτήσεις, δίνει τις απαντήσεις, αφηγείται πραγματικά περιστατικά και παραθέτει εύστοχα παραδείγματα ,αλλά και εξηγήσεις για το καθένα, προερχόμενα όλα, από την πολύχρονη πείρα της.

Με ζωντανό και εύπεπτο λόγο,  μας καθιστά από την αρχή λάτρεις της γραφής της. Εξηγεί, παρουσιάζει, παραθέτει, με σεβασμό τόσο ως προς τα περιστατικά που διηγείται όσο και προς τον αναγνώστη, στον οποίο απευθύνεται με αντικειμενικό και τεκμηριωμένο λόγο.

Το βιβλίο απαντά σε πλήθος ερωτημάτων ,μερικά εκ των οποίων παρουσιάζονται παρακάτω:

Ποιος ο ρόλος του πατέρα;

Πόσο σημαντικός είναι ο πατέρας στη ζωή της κόρης;

Τι συμβαίνει με τις κόρες που έχουν συναισθηματικά απόμακρους πατέρες;

Τι συμβαίνει με τις κόρες που μεγαλώνουν έχοντας καλές σχέσεις με τους πατέρες τους;

Υπάρχει όντως διαφορά μεταξύ των δυο παραπάνω περιπτώσεων, ή όχι;

Πότε και κάτω από ποιες προϋποθέσεις χτίζεται η αυτοπεποίθηση της κόρης;

Τι συμβαίνει όταν οι κόρες δε λαμβάνουν ενθάρρυνση από τους πατέρες;

Πως μεταφράζεται το γεγονός πως μια σύζυγος σχετίζεται καλά και βαθιά συναισθηματικά με το σύζυγο της;

Τι είδους απότοκο είναι συχνά η γυναικεία κατάθλιψη;

Τι προσφέρει το αίσθημα ασφάλειας που λαμβάνει μια κόρη από τον πατέρα της;

Η απουσία του πατέρα παίζει όντως σημαντικό ρόλο στη σχολική επίδοσή ενός παιδιού;

Τι συμβαίνει όταν μια κόρη δε σταθεί τυχερή να έχει ένα πατέρα που θα της εμφυτεύσει τον αυτοσεβασμό;

Τι επιπτώσεις έχει στον ψυχισμό και στις μελλοντικές επιλογές μιας κόρης η απουσία του πατέρα;

Πως γίνεται ένα παιδί δυνατό;

Μπορούμε τελικά να αλλάξουμε τον άλλο;

Πως λειτουργούν τα όρια που μπαίνουν, ποιους αφορούν;

Η συγγραφέας εκλαϊκεύει δύσκολες έννοιες και όρους, με τέτοιον τρόπο, ώστε το βιβλίο να καθίσταται προσιτό και πλήρως κατανοητό ακόμη και από μη εξειδικευμένο κοινό, στο οποίο, ούτως η άλλως, απευθύνεται. Ο ευθύς λόγος δημιουργεί κλίμα οικειότητας και η χρήση του α΄ προσώπου, εκτός από τη ζωντάνια, αναδεικνύει και την καθολικότητα του θέματος.

Ένα βιβλίο για μια από τις μεγαλύτερες και πιο δυνατές σχέσεις, τη σχέση του πατέρα και της κόρης.

Ένα σημαντικό βιβλίο!