Μ αγαπώ, δεν με αγαπώ – Γράφει η Σουζάννα Παπαφάγου.
Το είχε χούι να μαδάει μαργαρίτες. Κάθε φορά που συναντούσε κάποιον νέο άνθρωπο κήποι ολόκληροι αφανίζονταν!
Την θυμάμαι συχνά να ταλαιπωρείται… εκείνο το πρωί όμως, σα βάλθηκε να κάνει τη ιεροτελεστία κόμπιασε, «με αγαπά, δεν με αγαπά»… και συνέχισε «μα τι να ναι αυτό το μ αγαπά; Να ναι πέταλο από μαργαρίτα; Αυτή η μαγική σκέψη, πως όλα όσα θέλω θα μου φανερωθούν αν μαδήσω ένα χαζό λουλούδι, δεν πιάνει. Πάντα πέφτω πάνω στους λάθος τύπους. Αυτούς που θέλουν όσα δεν θέλω και δεν θέλουν όσα θέλω.»
δάγκωσε τα νύχια της και έκοψε ένα κομμάτι δέρματος που προεξειχε. το έφτυσε. «Δεν θέλω να περιμένω άλλο. Θα μείνω έτσι μόνη . Σιγά . Και τι να τον κάνω τον άλλο; Μόνο μπελάδες φέρνουν εξάλλου οι άλλοι.»
Κουλουριάστηκε σαν έμβρυο στον λευκό καναπέ και έπειτα σηκώθηκε απότομα. Κάτι μέσα στο σώμα της, στο ύψος του στομαχιού, χοροπηδούσε σα σαστισμένο. Ένα μπαλάκι από κόμπους. κόμποι καμωμένοι από κορδόνια, της τα είχαν μοιράσει από τότε που θυμάται τον εαυτό της. δεν ήξερε τι να τα κάνει, της φάνηκε λογικό να τα δέσει το ένα πάνω στο άλλο. Η μάνα της, ο πατέρας της, η γιαγιά, η θεια, ο κόσμος όλος.
Ο κόσμος όλος ένας σαστισμένος κόμπος σε σχήμα μικρής μπάλας. Αισθανόταν το σώμα της χαρη σε αυτό το μπαλάκι. Έκανε γκελ στα τοιχώματα των σπλάχνων της. Αν αυτό σταματούσε να πηδά περα δώθε τότε αδυνατούσε να νιώσει πως υπάρχει. Κάθε που έβρισκε κάποιον, αυτό το μπαλάκι κάπως σώπαινε μέχρι εκείνη τη στιγμή που έσβηναν τα φώτα.
Ποια φώτα; Να, τα φώτα της παράστασης. Ερωτευόταν παράφορα και εκείνη τη στιγμή ξεκινούσε το έργο… μα σα σβήναν τα φώτα και ο πρωταγωνιστής, ο εκάστοτε έρωτας της, ξεβαφόταν και έβγαζε από πάνω του όλα όσα τον έβαζε να φορέσει, τότε αισθανόταν εκείνο το μπαλάκι το καμωμένο από κόμπους και αρχινουσε να μαδά τα μαγικά άνθη. ώσπου εκείνο το απόγευμα σα κάπως να κατάλαβε…
«μ’ αγαπω; …δεν μ αγαπώ… ίσως αυτό να είναι το μυστικό».
Σουζάνα Παπαφάγου , Κλινική – Αναπτυξιακή Ψυχολόγος, Ψυχοδυναμική Ψυχοθεραπεύτρια.
Σπούδασα στην Ιταλία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Ψυχολογίας της Πάρμα, στο πενταετές πρόγραμμα ‘Αναπτυξιακή Κλινική Ερευνητική Ψυχολογία’.Επέστρεψα στην Ελλάδα αφού ολοκλήρωσα μεταπτυχιακό πρόγραμμα με τίτλο «οικογενειακή θεραπεία και σεξουαλική διαφορετικότητα » και ξεκίνησα αμέσως πενταετή εκπαίδευση στην Ελληνική Εταιρία Αναλυτικής Ομαδικής και Οικογενειακής Ψυχοθεραπείας, όπου πια είμαι τακτικό μέλος.
Το 2011 ξεκίνησα να παρακολουθώ εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο Ινστιτούτο Ψυχοδράματος Αθηνών για 4 χρόνια.Έχω παρακολουθήσει και ολοκληρώσει εκπαιδευτικά σεμινάρια στην Ελληνική Ψυχοσωματική Εταιρία και συνεχίζω να καταπιάνομαι με εκπαιδεύσεις και εποπτικές συνεδρίες.Τα τελευταία 10 χρόνια έχω υπάρξει επιστημονικός συνεργάτης στο Αιγινήτειο νοσοκομείο ως ομαδική αναλύτρια στο Τμήμα Διαταραχής Προσωπικότητας.
Το 2008 ξεκίνησα να εργάζομαι ιδιωτικά στο γραφείο μου με οικογένειες, ζευγάρια, ομάδες και ατομικά (ενήλικες, εφήβους και παιδιά,).Το 2018 ονειρεύτηκα να δημιουργήσω έναν χώρο θεραπείας και τέχνης, όπου θα συνεχίσω να δουλεύω ατομικά και ομαδικά μέσω της αναλυτικής ψυχοθεραπείας αλλά θα πραγματοποιούνται παράλληλα, ομάδες ζωγραφικής και Πύλου κυρίως (σε συνεργασία με καλλιτέχνες), ομάδες δημιουργικής γραφής, ομάδες συμβουλευτικής γονέων και δραστηριότητες για όλη την οικογένεια.
Το όνειρό μου ξεκινά να ζωντανεύει σε μια δύσκολη περίοδο, της πανδημίας, μιας και «αναγκάστηκα» να αλλάξω χώρο λόγο τετραγωνικών (έπρεπε να μεταφερθώ, μετά τα 13 χρόνια, σε μεγαλύτερο χώρο).Από το 2013 γράφω στο περιοδικό Τaλκ (περιοδικό για γονείς), αναπτύσσοντας κυρίως ψυχολογικά θέματα, και μιλώ για την ευεργετική ιδιότητα των βιβλίων μέσα από τη στήλη μου «Μια ψυχολόγος διαβάζει βιβλία ».
θα με βρείτε στο https: www.humansoulroots.com
ΣΟΥΖΑΝΑ ΤΖ. ΠΑΠΑΦΑΓΟΥ
ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΠΑΝ/ΜΙΟΥ ΠΑΡΜΑΣ
ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ
Επιστημονικός συνεργάτης στο τμήμα Διαταραχών προσωπικότητας Α’ ψυχιατρικής κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Πηγή: https://www.storytellinghumans.com -Σουζάνα Παπαφάγου.
Οι απόψεις του εκάστοτε άρθρου, αντικατοπτρίζουν την προσωπική άποψη του συντάκτη. Προτείνουμε, ο εν δυνάμει αναγνώστης, αφενός να προβαίνει σε έλεγχο αγοράς, για την εύρεση της πιο συμφέρουσας τιμής, αφετέρου κατά την αγορά, να επισκέπτεται οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο, ώστε να ελέγξει από μόνος του, κατά πόσο το συγκεκριμένο ανάγνωσμα, καλύπτει τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα του.
