Ο συγγραφέας Θοδωρής Καραδιαμαντής μιλά για το έργο «Το μυστικό της Ιερουσαλήμ»
Συνέντευξη στον Γιάννη Ζυγούλη
O Θοδωρής Καραδιαμαντής υπογράφει το υπέροχο μυθιστόρημα «Το μυστικό της Ιερουσαλήμ» το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή. Ο συγγραφέας, μιλά στο politismikos.gr για το έργο του και όχι μόνο:
Κύριε Καραδιαμαντή, θα ήθελα να συστηθείτε μόνος σας στο αναγνωστικό κοινό. Πείτε μου παρακαλώ δυο λόγια για τη συγγραφική σας πορεία, τα έργα σας και το λογοτεχνικό είδος που εκπροσωπείτε.
Καλησπέρα σας και ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση! Όπως προαναφέρατε, ονομάζομαι Θοδωρής Καραδιαμαντής, κατάγομαι από την Κομοτηνή, στην οποία και ζω, είμαι καθηγητής Αγγλικών και στον ελεύθερό μου χρόνο γράφω. Τι γράφω, με ρωτάτε; Λοιπόν, θα το πιάσω από την αρχή. Ξεκίνησα να γράφω ως φοιτητής, σαν χόμπι κυρίως, ιστορίες τρόμου και φαντασίας, δύο είδη που αγαπώ γενικότερα. Κάποιες κατάφεραν να εκδοθούν σε ανθολογίες και, μάλιστα, μία ιστορία μου να κερδίσει την πρώτη θέση σε λογοτεχνικό διαγωνισμό. Στη συνέχεια επέκτεινα τον όγκο των κειμένων και έτσι έγραψα τα δύο πρώτα μου μυθιστορήματα φαντασίας και τρόμου, «Το Πλάσμα που δεν Έπρεπε να Υπάρχει» και «τον Άρχοντα του Αίματος». Η επόμενη συγγραφική φάση με βρήκε να θέλω να γράψω κάτι ιστορικό, μιας και η ιστορία μου αρέσει πάρα πολύ σαν αντικείμενο, οπότε έτσι προέκυψαν τα δύο ιστορικά μου μυθιστορήματα, «Ο Πορφυρός Όρκος» και «Το Μυστικό της Ιερουσαλήμ», που διαδραματίζονται στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Ανατολικής Ρωμαϊκής) και με επίκεντρο την Πρώτη Σταυροφορία.
Θα ήθελα -εν συντομία- να μου πείτε για το έργο «Το μυστικό της Ιερουσαλήμ». Το ιστορικό περιβάλλον, την εποχή και την υπόθεση του έργου.
Το Μυστικό της Ιερουσαλήμ ξεκινάει τη δράση του το έτος 1097 μ.Χ., με τους σταυροφόρους μπροστά από τα απόρθητα τείχη της Αντιόχειας. Είμαστε, δηλαδή, στην καρδιά της Πρώτης Σταυροφορίας, σε μια πολύ σκληρή εποχή γεμάτη πολέμους, κακουχίες και μάχη για εξουσία. Στην καρδιά όλων αυτών βρίσκεται ο πρωταγωνιστής μας, Κωνστάντιος Μαυροστός, ένας απεσταλμένος του Αυτοκράτορα Αλέξιου Κομνηνού, ο οποίος συνοδεύει τους σταυροφόρους, όπως ορίζουν οι εντολές του. Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος έχει και έναν πιο προσωπικό λόγο για τον οποίο βρίσκεται εκεί. Το βιβλίο, εν συντομία, είναι μια αιματηρή ιστορία εκδίκησης, με συνέπεια στα ιστορικά γεγονότα και την εποχή τους. Ο αναγνώστης, μέσα από την πλοκή, βλέπει τα όσα διαδραματίστηκαν στον δύσκολο δρόμο για την Ιερουσαλήμ και τους Αγίους Τόπους.
Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το μυθιστόρημά σας; Σας συγκινεί η συγκεκριμένη εποχή;
Γενικά, η εποχή του Μεσαίωνα ή, πιο σωστά, όπως τη ρομαντικοποιούσαν τα βιβλία, οι ταινίες, η μουσική κ.λπ., μου άρεσε. Τα βασίλεια, οι διαμάχες, τα κάστρα, οι ιππότες, οι θρύλοι, όλο αυτό το κομμάτι. Αυτήν, λοιπόν, τη δυτική εικόνα του Μεσαίωνα ήθελα να φέρω στα ελληνικά δεδομένα. Ο ελληνικός Μεσαίωνας θεωρείται το Βυζάντιο, που για πολλούς, από τα χρόνια του σχολείου ακόμη, έχει στιγματιστεί ως κάτι βαρετό (τα βιβλία έχουν ατελείωτες σελίδες για διάφορες μεταρρυθμίσεις αυτοκρατόρων, κοπές νομισμάτων και θρησκευτικά ζητήματα) ή στενά συνδεδεμένο με το εκκλησιαστικό κομμάτι. Αλλά είναι πολλά παραπάνω από όλα αυτά και μια αυτοκρατορία χιλίων χρόνων έχει αστείρευτο υλικό για να πάρεις έμπνευση. Από επικές μάχες και σχεδόν μυθιστορηματικούς ηγεμόνες μέχρι γεγονότα που αγγίζουν τα όρια του θρύλου. Επίσης, λατρεύω τα μεσαιωνικά κείμενα που γράφτηκαν κατά τη μακρά διάρκεια του Μεσαίωνα (βλ. «Μπέογουλφ», «Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν», Σκανδιναβικές Σάγκες, «Θεία Κωμωδία», τα έργα του Τόμας Μάλορι κ.λπ.).
Πόσο δύσκολη ήταν η ιστορική έρευνα πριν από τη συγγραφή του βιβλίου; Πόσο χρόνο χρειαστήκατε για να προετοιμαστείτε;
Ευτυχώς, στις μέρες μας τίποτα δεν είναι δύσκολο όσον αφορά την πρόσβαση στη γνώση. Ήταν πολύ εύκολο να βρω τα κείμενα που γράφτηκαν εκείνη την εποχή σε καλές μεταφράσεις, όπως π.χ. το μεσαιωνικό έργο Gesta Francorum et aliorum Hierosolimitanorum («Τα Κατορθώματα των Φράγκων και των άλλων που πορεύτηκαν προς την Ιερουσαλήμ»), που είναι από τις παλαιότερες και πιο άμεσες πηγές για την Πρώτη Σταυροφορία, το έργο του μοναχού Όρντερικ Βιτάλις Historia Ecclesiastica («Εκκλησιαστική Ιστορία»), που γράφτηκε τον δωδέκατο αιώνα και έχει πολλές πληροφορίες επίσης, η «Αλεξιάδα» της Άννας Κομνηνής, αλλά και πιο σύγχρονες πηγές, όπως το βιβλίο του σπουδαίου Στήβεν Ράνσιμαν για τις Σταυροφορίες. Το άλλο εντυπωσιακό είναι ότι πλέον υπάρχουν ακόμη και βίντεο με αναλυτικές αναπαραστάσεις των μαχών εκείνης της περιόδου επάνω σε χάρτες, που κάνουν την ιστορική έρευνα και τη συγγραφή πιο εύκολη. Οπότε, μέσα από ώρες ανάγνωσης, παρακολούθησης ντοκιμαντέρ και ταινιών, είναι δύσκολο να υπολογίσω πόσο χρόνο χρειάστηκε η προετοιμασία.
Ποιο δίδαγμα θα θέλατε να κρατήσουν οι αναγνώστες από το έργο σας;
Τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης, που εν τέλει αποδεικνύεται πιο δυνατή από κάθε ατσάλι.
Πιστεύετε ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται; Πολιτικά ή στρατιωτικά λάθη του παρελθόντος, επαναλαμβάνονται και σήμερα;
Αν κοιτάξουμε τι γίνεται γύρω μας σήμερα, θα δούμε τρομαχτικές ομοιότητες με εκείνη την εποχή και, όσο εμείς μιλάμε, η Μέση Ανατολή φλέγεται και διάφορες δυνάμεις πολεμάνε για εξουσία και επικράτηση. Σίγουρα η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Επεκτατισμός, μετακινήσεις πληθυσμών, δίπολα «Εμείς» και «Αυτοί» και «κόντρες» ανάμεσα σε ηγέτες δημιουργούν εντάσεις και συρράξεις.
Κάπου στο βιβλίο σας διάβασα τη φράση «…κάτω από τα πεινασμένα κοράκια θα συναντηθούν τα σπαθιά σας». Από τότε έχουν περάσει χίλια χρόνια αλλά νομίζω ότι οι άνθρωποι ακόμα λύνουν τις διαφορές τους με τον ίδιο τρόπο. Συμφωνείτε;
Το βιβλίο, στον πρόλογό του, ξεκινάει με τη φράση «Πριν χίλια χρόνια, το σπαθί και η προκατάληψη κυβερνούσαν την Ευρώπη». Σήμερα, δυστυχώς, στον κόσμο δεν έχουν αλλάξει πολλά, με τις διαμάχες να εντείνονται συνεχώς.
Είστε ευχαριστημένος με την αντίδραση του αναγνωστικού κοινού στα βιβλία σας;
Ο κόσμος δίνει ευκαιρίες σε νέους Έλληνες συγγραφείς και αυτό είναι αισιόδοξο. Είναι πολύ όμορφο να λαμβάνεις μηνύματα από αναγνώστες με σχόλια, ερωτήσεις και όρεξη για συζήτηση γύρω από το έργο σου.
Τελικά ποιο είναι το μυστικό για ένα επιτυχημένο ιστορικό μυθιστόρημα;
Δεν ξέρω αν υπάρχει μυστικό, αλλά θα πω το σκεπτικό με το οποίο γράφω εγώ: γράφω πάντα κάτι που θα ήθελα να διαβάσω σαν αναγνώστης.
Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα στη συγγραφική σας πορεία;
Όπως φαίνεται, θα μείνω στον μεσαιωνικό χώρο λίγο ακόμη και θα στραφώ σε μια άλλη μεγάλη προσωπικότητα του Βυζαντίου και σε μια σειρά από μάχες και γεγονότα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τη γεωπολιτική εξέλιξη των Βαλκανίων, αλλά περισσότερα συν τω χρόνω.
Κύριε Καραδιαμαντή, ευχαριστώ θερμά!
Εγώ ευχαριστώ για την όμορφη συνέντευξη και τις εύστοχες ερωτήσεις! Ήταν τιμή μου! Εύχομαι κάθε καλό!
Ο Θοδωρής Καραδιαμαντής είναι γεννημένος το 1993 και κατάγεται από την Κομοτηνή. Έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αγγλική φιλολογία. Ασχολείται με την λογοτεχνία του φανταστικού και του τρόμου έχοντας δημοσιεύσει διάφορα διηγήματα σε ανθολογίες («Ιστορίες της πόλης μας: Αλεξανδρούπολη», «Θεοί του Ατμού», «Ζόμπι στην Ελλάδα» κ.α). Έχει κερδίσει την πρώτη θέση στον διαγωνισμό «Larry Niven» το 2015, στην κατηγορία «Λογοτεχνία του Τρόμου».
Ο Γιάννης Ζυγούλης γεννήθηκε στη Στυλίδα Φθιώτιδος και τα τελευταία χρόνια ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Έχει εργαστεί ως ρεπόρτερ στις εφημερίδες Καθημερινή και Νέα Μεσημβρινή, στο περιοδικό ΕΝΑ και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Σκάι και Flash.Επίσης διετέλεσε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης ύλης στην εφημερίδα Ημερησία. Είναι μέλος του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων.
