Όταν οι δορυφόροι άρχισαν να ψιθυρίζουν – Α.Ιωσήφ – Εκδόσεις Κάκτος
Όταν οι δορυφόροι άρχισαν να ψιθυρίζουν – Α.Ιωσήφ – Εκδόσεις Κάκτος
Σχολιάζει ο Κώστας Α. Τραχανάς
Είκοσι οκτώ διηγήματα οιονεί φαντασίας, ένα εικονικό ψηφιδωτό μιας μελλοντικής εποχής, την οποία κάθε άνθρωπος που σέβεται την πλανητική πορεία του είδους του απεύχεται. Παρά ταύτα, με τις ραγδαίες εξελίξεις που επιφυλάσσει η τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά και με την απουσία βούλησης των απανταχού πολιτών να αναλάβουν τις ευθύνες τους σε πολιτικό επίπεδο, δεν είναι καθόλου απίθανο να καταστούμε, μέχρι το τέλος των ημερών της ανθρωπότητας, ευτελή πιόνια πάνω σε έναν μελανό καμβά. Ήδη, ίσως η αντίστροφη μέτρηση να έχει αρχίσει με μηδενική αναστρεψιμότητα. Παρατηρητές από τα άστρα του Άλφα του Κενταύρου ίσως ετοιμάζουν, ερήμην μας, τη δίχως γράμμα διαθήκη μας…
Μερικά θέματα από τα διηγήματα είναι : Ο θεατής, ο Πλανητάρχης και ο νέος τούτος κόσμος που δεν ανήκει σε κανέναν Θεό αλλά στους Κολόμβους από τη Γη, μια επιστολή γραμμένη σε μία άγνωστη ιδεογραφική γλώσσα, εκεί έξω δισεκατομμύρια υπνοβάτες αναζητούσαν στα απαγορευμένα όνειρά τους έναν νέο Μεσσία, ο θάλαμος αερίων και το κατεστημένο, κάποτε έφτασε στα όρια της πόλης ,εκεί όπου σταματούσε το γνωστό και άρχιζε το Επέκεινα, όπως είθιστο να αποκαλείται οτιδήποτε έξω από τα αδιάφανα γυάλινα τείχη της, μία λεπτή κόκκινη γραμμή τους χωρίζει από την αδυσώπητη ζωή του πεζοδρομίου , μία λάθος κίνηση, μία λάθος απόφαση αρκεί για να βρεθείς αγκαλιά με έναν ποντικό των υπονόμων, το ψεύτικο παράθυρο στο άσυλο, η κατάδυση στα χωρικά ύδατα του Άδη, το μήλο της Εδέμ, ο θάλαμος κρυογονίας, οι αόρατες πόλεις, η μυστική στρέβλωση του χρόνου, η Κασσάνδρα ο ηλεκτρονικός προφήτης σωπαίνει, ο αυλητής της τελευταίας γωνίας της Πέμπτης Λεωφόρου, ο ατομικός προγραμματιστής σε ένα παράλληλο σύμπαν, το όν , με το όνομα αγόρι , η ψυχή και τα τελευταία Χριστούγεννα, η κοιλάδα της αυταπάτης, η άλωση της Σελήνης, η Γκερνίκα και ο μόνος επιζών βάρβαρος, οι εννέα ανιχνεύσιμες διαστάσεις ,οι παλλόμενες χορδές και τα βαρυτονικά πεδία, φοβού τα άστρα και δώρα φέροντα, το γεωκεντρικό μας πείραμα δεν θα αποτύγχανε γιατί δεν είχαμε συμπεριλάβει εσκεμμένα στις νέες δομικές εξισώσεις την έννοια θεός και την έννοια πλούτος, τα δύο μεγαλύτερα δεινά για κάθε νεοσή κοινότητα του γαλαξία μας…
Εντέλει, τον τελικό λόγο έχει ο αναγνώστης: να μαντέψει και να κρίνει τι είναι φαντασία και τι όχι, ανοίγοντας τα ώτα της ψυχής του στους ψίθυρους των δορυφόρων που περιστρέφονται γύρω από τη Γη.
Διαβάστε το.
Η Αθηνά Ιωσήφ γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακό στο Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Εργάστηκε επί σειρά ετών ως δικηγόρος στην Αθήνα. Το 2010 εξέδωσε την πρώτη ποιητική της συλλογή με τον τίτλο «Από τη διόπτρα του Χρόνου», στις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Το 2024 εξέδωσε τη δεύτερη ποιητική της συλλογή με τον τίτλο «Το ημερολόγιο ενός άυπνου περιηγητή», στις εκδόσεις Εκάτη. Από το 2022 είναι μόνιμη συνεργάτιδα του λογοτεχνικού περιοδικού «Το κοινόν των ωραίων τεχνών».
