Οδύσσεια: Ένα ταξίδι γυρισμού που κράτησε δέκα χρόνια, κι ύστερα μια αιωνιότητα – Εκδόσεις Πατάκη.
…«Οδυσσέα, ο κόσμος θα αφηγείται στον αιώνα τον άπαντα την ιστορία σου ξανά και ξανά, ακόμα και τρεις χιλιάδες χρόνια μετά! Και ούτε που φαντάζεσαι με πόσο παράξενους τρόπους θα επιλέγουν να την αφηγούνται»…
–Απόσπασμα από το κατά Στίβεν Φράι τραγούδι των Σειρήνων, από την «Οδύσσειά» του που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Πατάκη σε μετάφραση του Πέτρου Γεωργίου.
|
Καθώς, επική και αστεία, η Οδύσσεια του κορυφαίου Βρετανού κωμικού Στίβεν Φράι βρίσκει τη θέση της στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, ξεφυλλίζουμε βιβλία εμπνευσμένα από το περιπετειώδες ταξίδι του Οδυσσέα, το αρχετυπικό πρότυπο της αναζήτησης ενός σπιτιού, επίγειου ή φανταστικού, το «νόστιμον ήμαρ».
Από την πολύ πρόσφατη Έξαλλη Οδύσσεια του Αύγουστου Κορτώ ως τα Χάλκινα κατώφλια του Ισίδωρου Ζουργού κι από τον Βασιλιά της και τα Λόγια-Φτερά του Χρήστου Χωμενίδη ως την Οδύσσεια. Ένας πατέρας, ένας γιος, ένα έπος του Ντάνιελ Μέντελσον, το πιο πολυτραγουδισμένο ταξίδι γυρισμού δε σταματά να γεννά νέες αναγνώσεις και αξέχαστους ήρωες «ανθρώπινους, πολύ ανθρώπινους». |
|
Ρωτήσαμε τους συγγραφείς τι τους ώθησε να «ξαναδιαβάσουν» τα ομηρικά έπη:
|
Αύγουστος Κορτώ | Μια έξαλλη Οδύσσεια
«Ήθελα να γίνω ο μόνος Οδυσσέας που θα μπορούσα να είμαι – ένα πρόσωπο αστείο, ασυνάρτητο και τρυφερό».
Ξεχάστε την Οδύσσεια που ξέρατε. Ο Όμηρος τα τραγούδησε, αλλά εγώ τα έζησα.
Και με τους αιώνες, πολλά απόκρυφα του έπους μου ξεχάστηκαν.
Θέλετε να τα μάθετε;
Πώς ήταν φατσικά οι Λαιστρυγόνες; Και μήπως ο Καβάφης λέει παχιά λόγια;
Για ποιον λόγο οι Κύκλωπες τραγουδάνε ακόμα το Δώδεκα και το Ερωτευμενάκι;
Τι σόι μάγισσα ήταν η Κίρκη και πόσο χρέωνε το αναλυτικό ωροσκόπιο;
Τι παίχτηκε με τους λωτούς και με τα black angus του Ήλιου;
Ποιο ήταν το ρεπερτόριο των Σειρήνων και γιατί άλλος πάει από πέσιμο, κι άλλος από δέσιμο;
Αράξτε, λοιπόν, και θα σας τα πω όλα εγώ, ο Οδυσσέας, πολυμήχανος πρωταγωνιστής της ιστορίας.
Τα υπόλοιπα είναι λόγια των αθάνατων – δηλαδή παραμύθια.
Στίβεν Φράι | Οδύσσεια
Η Τροία έπεσε. Μετά από δέκα χρόνια πολέμου, οι Έλληνες μπορούν πια να πάρουν τον δρόμο της επιστροφής — αλλά τι τους περιμένει τώρα στα σπίτια τους;
Ο βασιλιάς Αγαμέμνονας πρέπει να επιστρέψει στις Μυκήνες και στην Κλυταιμνήστρα, η οποία δεν του συγχώρησε ποτέ τη θυσία της κόρης τους, της Ιφιγένειας, για να χαρίσουν οι θεοί στους Αχαιούς έναν ούριο άνεμο…
Ο Οδυσσέας πάντως, σαλπάροντας για την Ιθάκη, λαχταρά να σφίξει στην αγκαλιά του την αγαπημένη του Πηνελόπη και τον Τηλέμαχο, τον μονάκριβο γιο του. Όμως οι θεοί εμπαίζουν τους θνητούς, ας είναι και ήρωες. Εξοργισμένος από την αλαζονεία του, ο Ποσειδώνας τον καταδικάζει να περιπλανιέται στις θάλασσες για δέκα ολόκληρα χρόνια.
Μονόφθαλμοι γίγαντες, τέρατα με έξι κεφάλια, τρομερές καταιγίδες, τιτάνιες δίνες, υπνωτιστικές Σειρήνες, σαγηνευτικές μάγισσες και ζηλιάρες θεές, πειρασμοί και βάσανα πέραν της ανθρώπινης αντοχής δεν θα κάμψουν, όμως, τον πολυμήχανο Οδυσσέα…
