Απαγωγή – Αγγελική Νικολούλη – Εκδόσεις Καστανιώτης.
Γράφει ο δημοσιογράφος – συγγραφέας Γιάννης Ζυγούλης.
Το αστυνομικό ρεπορτάζ είναι ένα ιδιαίτερο είδος δημοσιογραφίας διότι καταγράφει εγκληματικές -ή έστω παράνομες- ενέργειες. Είναι προφανές ότι οι αστυνομικοί συντάκτες αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο κατά την εργασία τους καθώς συχνά «ενοχλούν» εγκληματίες και ανθρώπους που κινούνται στα όρια της νομιμότητας. Και φυσικά κάποιοι δημοσιογράφοι στοχοποιούνται ενώ μερικοί αντιμετωπίζουν απειλές ακόμα και για τη ζωή τους.
Είναι «σκληρό» ρεπορτάζ και γι’ αυτό είναι μια δουλειά που προορίζεται για τους πιο «ανθεκτικούς» ρεπόρτερ. Γι’ αυτούς που έχουν μεγαλύτερη σωματική και ψυχική αντοχή. Αν και θεωρείται «αντρικός» χώρος, στην ελληνική δημοσιογραφία έχουμε αρκετές γυναίκες που διέπρεψαν στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Η πιο σημαντική εκπρόσωπος είναι ασφαλώς η Αγγελική Νικολούλη η οποία μάλιστα είναι και η πρώτη Ελληνίδα αστυνομική ρεπόρτερ. Η κυρία Νικολούλη υπηρέτησε -και υπηρετεί- το ρεπορτάζ της με συνέπεια, πάθος και αυταπάρνηση. Ωστόσο τα στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει είναι η προσήλωση στη δεοντολογία αλλά και η ανθρωπιά απέναντι στα θύματα εγκληματικών ενεργειών.
Εδώ και δεκαετίες η κυρία Νικολούλη έχει ερευνήσει εκατοντάδες συμβάντα τους αστυνομικού δελτίου. Πολλές από αυτές τις υποθέσεις έγιναν πρωτοσέλιδα εφημερίδων και κάποιες άλλες συγκλόνισαν το πανελλήνιο. Μερικές έγιναν βιβλίο και μάλιστα από την ίδια την κυρία Νικολούλη. Ένα από αυτά τα βιβλία έχει τίτλο «Απαγωγή» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη σε μια ιδιαίτερα προσεγμένη έκδοση 400 σελίδων.
Το έργο περιέχει ασφαλώς στοιχεία μυθοπλασίας ωστόσο βασίστηκε σε αληθινή ιστορία και μάλιστα πολύκροτη.
Τον Ιανουάριο του 1998 ένας εφοπλιστής και η γραμματέας του πέφτουν θύματα απαγωγής. Οι συγγενείς των θυμάτων αρχικά στέκονται αμήχανοι αλλά λίγο αργότερα πλησιάζουν διστακτικά την ερευνήτρια Αγγελική Νικολούλη και την τηλεοπτική εκπομπή «Φως στο Τούνελ».
Η δημοσιογράφος ερευνά την υπόθεση για να εντοπίσει τους απαχθέντες και σταδιακά ανακαλύπτει «σημεία και τέρατα». Η έρευνα εξαπλώνεται από τις φυλακές Διαβατών και τους ύποπτους δεσμοφύλακες έως τις πολυτελείς βίλες των νοτίων προαστίων. Από το Μόντε Κάρλο και τη σικελική μαφία μέχρι τον υπόκοσμο της Αθήνας και του Πειραιά.
Κι έτσι, μετά από λίγο, ο κώδικας της σιωπής σπάει, απρόσμενες μαρτυρίες έρχονται στο φως και τελικά η Αγγελική Νικολούλη αποκαλύπτει μια σειρά αποτρόπαιων εγκλημάτων.
Πρωταγωνιστές του βιβλίου δεν είναι ο εφοπλιστής ούτε η γραμματέας του. Δεν είναι οι συγγενείς τους αλλά ούτε και ο εγκέφαλος της απαγωγής. Η συγγραφέας τοποθετεί με μαεστρία τον εαυτό της μέσα στην υπόθεση του έργου και περιγράφει σε πρώτο πρόσωπο τα πραγματικά γεγονότα όπως τα βίωσε η ίδια: ως ρεπόρτερ, ως άνθρωπος και ως μητέρα ενός μικρού παιδιού.
Με αυτόν τον τρόπο, η αφήγηση γίνεται συναρπαστική, το έργο μοιάζει με ντοκιμαντέρ και η αγωνία του αναγνώστη παραμένει στα ύψη σχεδόν μέχρι την τελευταία σελίδα και τη λύση του μυστηρίου.
Ωστόσο η συγγραφέας καταθέτει τη δική της εκδοχή για τη μεθοδολογία της δημοσιογραφικής αλλά και της αστυνομικής έρευνας. Κι αυτή η εκδοχή είναι για σεμινάριο! Όχι μόνο επειδή η ερευνήτρια εργάστηκε μεθοδικά και συγκροτημένα, ούτε επειδή πέρασε από «χίλια κύματα» μέχρι να εξιχνιάσει την υπόθεση. Αλλά κυρίως επειδή -την ώρα που αντιμετώπιζε αδίστακτους κακοποιούς του υποκόσμου- ταυτόχρονα παρέδιδε μαθήματα ανθρωπιάς.
Μακριά από τηλεοπτικές εξάρσεις και εντυπωσιασμούς, η Αγγελική Νικολούλη στέκεται δίπλα στους συγγενείς με ενσυναίσθηση και τους στηρίζει. Με αυτόν τον τρόπο μεταφέρει στον αναγνώστη τα έντονα συναισθήματα της αβεβαιότητας και της αγωνίας που βιώνουν τα θύματα για τη ζωή των αγαπημένων τους. Και κάπως έτσι αποδεικνύει περίτρανα ότι ένας καλός ρεπόρτερ δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα «ψυχρός επαγγελματίας».
Κατά τα λοιπά, οι δευτερεύοντες χαρακτήρες έχουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης ενώ οι «κακοί» έχουν τη δική τους ιστορία που (στο δικό τους μυαλό) δικαιολογεί τις πράξεις τους. Ταυτόχρονα το έργο προσφέρεται για κοινωνικό προβληματισμό καθώς χαρτογραφεί τους δαιδαλώδεις διαδρόμους ενός κόσμου σκοτεινού και διεφθαρμένου.
Πρόκειται για μια λογοτεχνική ακτινογραφία του υποκόσμου με τα πλοκάμια να συνδέουν επίορκους κρατικούς υπαλλήλους, κομμωτές, Ιταλούς μαφιόζους και μεγαλοεπιχειρηματίες. Κι ακόμα, μια αφελής ηθοποιός, ένας παρανοϊκός θεολόγος, μια μάνα με αρρωστημένη αγάπη για το παιδί της κι ένας «Πατριάρχης» που δεν αντιλαμβάνεται τα όριά του. Στην «Απαγωγή» η εξερεύνηση του εγκλήματος διαπερνά με σοκαριστικό τρόπο ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Και οι παράνομοι είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας…
Εν κατακλείδι, το μυθιστόρημα «Απαγωγή» είναι ένα υπέροχο έργο που φέρει την υπογραφή της μεγάλης κυρίας της ελληνικής δημοσιογραφίας. Η Αγγελική Νικολούλη έγραψε βιωματικά και δημιούργησε ένα βιβλίο με πολλαπλά διδάγματα: επαγγελματισμού, δημοσιογραφικής δεοντολογίας και ανθρωπιάς. Γι’ αυτό η «Απαγωγή» αξίζει να διαβαστεί και να διακριθεί!
Η Αγγελική Νικολούλη είναι δημοσιογράφος-ερευνήτρια και η πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε το αστυνομικό ρεπορτάζ στην Ελλάδα. Από το 1995 παρουσιάζει την τηλεοπτική εκπομπή Φως στο Τούνελ, στους σταθμούς ΣΚΑΪ, ALTER, ALPHA, καταγράφοντας υψηλότατα ποσοστά τηλεθέασης –που ξεπέρασαν το 70%. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο MEGA, σημειώνοντας μεγάλες δημοσιογραφικές επιτυχίες σε πολύκροτες υποθέσεις.
Με την έρευνά της έχει συμβάλει στην εξιχνίαση 32 δολοφονιών, ενώ έχει αναδείξει δεκάδες άλλες σκοτεινές υποθέσεις που παρέμεναν στα συρτάρια των Αρχών. Σε 1.015 εκπομπές του Τούνελ (έως τώρα) εντοπίστηκαν περισσότεροι από 1.870 αγνοούμενοι, γι’ αυτό τον λόγο το όνομά της καταχωρήθηκε δύο φορές στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.
Η φήμη της εκπομπής ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα, με τηλεοπτικά δίκτυα από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Ρωσία και την Αλβανία να κάνουν εκτενή αφιερώματα στη δουλειά της. Οι Ιάπωνες επέλεξαν το Φως στο Τούνελ από 40 χώρες ως την εκπομπή με ξεχωριστή κοινωνική προσφορά και ήρθαν στην Ελλάδα για να καταγράψουν τον τρόπο της έρευνας.
Η Αγγελική Νικολούλη έχει τιμηθεί με 25 βραβεία από κοινωνικούς φορείς, ανώτατους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για το έργο της χρίστηκε Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως από τον κυβερνήτη του Τενεσί Μπιλ Χάσλαμ με πρωτοβουλία της Ομογένειας.
Ξεκίνησε την πορεία της ως νεαρή ρεπόρτερ στην έντυπη δημοσιογραφία στις εφημερίδες Παρατηρητής, Γνώμη, Πελοπόννησος, Απογευματινή, Έθνος και ως υπεύθυνη συντονισμού ρεπορτάζ στον Ελεύθερο Τύπο και στο περιοδικό Χρόνος, ενώ εργάστηκε στις Εικόνες και στα Επίκαιρα. Υπέγραψε σημαντικά αποκλειστικά ρεπορτάζ, όπως η δράση του «δράκου» Κυριάκου Παπαχρόνη –από τον οποίο πήρε και συνέντευξη μετά τη σύλληψή του–, ενώ συνέβαλε στον εντοπισμό και στη σύλληψη του «δράκου» των νοτίων και βορείων προαστίων Σπύρου Μπέσκου.
Αποκάλυψε το σκάνδαλο των υποκλοπών της ΕΥΠ με θύματα πολιτικούς και παράγοντες της χώρας, υπόθεση για την οποία κατέθεσε στην επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων. Οι έρευνές της για κατασκοπεία, αεροπειρατεία και τρομοκρατία απασχόλησαν διεθνή μέσα.
Η καθημερινή επαφή της με το κέντρο της Άμεσης Δράσης («100») της χάρισε αμέτρητες ιστορίες, τις οποίες μετέφερε με χιούμορ στη στήλη που διατηρούσε στον Ελεύθερο Τύπο. Με τη βοήθεια του Αλέκου Σακελλάριου, το 1990 εκδόθηκε το βιβλίο Τα πιπεράτα του 100.
Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία της, βασισμένα σε αληθινές ιστορίες: Ονειρεύτηκα το δολοφόνο σου (2012), Θάνατος με χείλη κόκκινα (2013), Έρωτας φονιάς (2016) και Θα γίνω σκιά σου (2020). Το 2018 τα τρία πρώτα εκδόθηκαν και σε συλλεκτική επίτομη έκδοση με τίτλο Φως στο Τούνελ.
Έχει έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Μουσούλη, σκηνοθέτη κινηματογράφου, σεναριογράφο και συγγραφέα.
Ο Γιάννης Ζυγούλης γεννήθηκε στη Στυλίδα Φθιώτιδος και τα τελευταία χρόνια ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος και μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ). Έχει εργαστεί ως ρεπόρτερ στις εφημερίδες Καθημερινή και Νέα Μεσημβρινή, στο περιοδικό ΕΝΑ και στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Σκάι και Flash.Επίσης διετέλεσε επί σειρά ετών αρχισυντάκτης ύλης στην εφημερίδα Ημερησία. Είναι μέλος του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων.
