Η ζωή του Σαρλ Περό.

Γράφει η Σταματία Γαβριηλίδου.

Ο πατέρας του Παραμυθιού

Σ’ ένα μεγαλοαστικό σπίτι ενός διαπρεπούς δικηγόρου στο Παρίσι, 12 Ιανουαρίου του 1628 γεννιέται ένα από τα επτά παιδιά της οικογένειας. Το όνομά του Σαρλ Περό. Θεώρησα ότι αξίζει ν’ αναφερθώ στο πρόσωπό του και να θυμηθούμε το έργο του σπάνιου αυτού συγγραφέα. Είναι αυτός που θα χαρίσει σ’ όλα τα παιδιά του κόσμου τα ωραιότερα κλασικά παραμύθια.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο ευφυής και ταλαντούχος Περό αποφασίζει να συλλέξει και να καταγράψει τα παραμύθια τα οποία κυκλοφορούσαν εδώ κι εκεί προφορικά με το στόμα των γονέων της Γαλλίας και της υπόλοιπης Ευρώπης. Επρόκειτο για παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς μύθους του μεσαίωνα με τους οποίους οι μητέρες κοίμιζαν τα παιδιά τους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να φτάσουν στην εποχή του Περό από τα βάθη του σκοτεινού παρελθόντος. Θέλοντας λοιπόν να διασκεδάσει τα παιδιά του, ο Περό πήρε την ιερή απόφαση να καταγράψει την προφορική παράδοση ώστε να τη διασώσει από τη
λησμονιά που θα έφερναν οι επόμενοι αιώνες.

Αυτή η προφορική παράδοση περιείχε σοφία και εξιστορούσε την ιστορία της ανθρωπότητας, κρυμμένη όμως μέσα στα σπλάχνα της και περιτυλιγμένη με μια διαισθητική μαγική και ονειρική ατμόσφαιρα, όπως ταιριάζει στην παιδική φύση.

Όμως ο σπουδαίος και ταλαντούχος Περό δεν θα περιοριστεί στην καταγραφή όλων των παραμυθιών. Θα τα ομορφύνει, θα τα καλλωπίσει, θα τους χαρίσει λογοτεχνικότητα και
θα προσφέρει ένα νέο λογοτεχνικό είδος: ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.

Θα αποκτήσει φήμη, θα κερδίσει την αθανασία και θα ονομαστεί «Πατέρας του Παραμυθιού».

Ο Περό μεγαλώνοντας θα λάβει την καλύτερη μόρφωση της εποχής του. Θα σπουδάσει νομική στην Σορβόννη και θα ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου. Το 1694 θα διορισθεί στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ ως εισπράκτορας και διαχειριστής των οικονομικών της περιοχής του Παρισιού. Στην συνέχεια ο χαρισματικός αυτός άνδρας θα αναλάβει πολλά υψηλόβαθμα καθήκοντα και θα υπηρετήσει σε μια πληθώρα
κυβερνητικών θέσεων. Πάντοτε θα επιτύχει και θα αφήσει την σφραγίδα του.

Αναφέρω μία από τις ενέργειές του, να πείσει τον υπουργό Colbert να θεσμοθετήσει να λαμβάνουν σύνταξη οι λόγιοι και οι συγγραφείς όχι μόνο στη Γαλλία αλλά σε όλη την Ευρώπη.

Η μεγάλη όμως αγάπη του Περό ήταν η λογοτεχνία, η ποίηση και η λαογραφία. Έγραψε πολλά έργα και πολλά ποιήματα (ερωτικά).

Όταν εξέδωσε το ποίημα Carousel το 1662 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Στα χρόνια που ζούσε ο Περό επικρατούσε ο κλασικισμός. Επρόκειτο για το καλλιτεχνικό και πνευματικό κίνημα του 17ου–18ου αιώνα, το οποίο εμιμείτο τους αρχαίους και τους Ρωμαίους της αρχαιότητας. Η Γαλλική Ακαδημία στην οποία ήταν μέλος ο Περό είναι διχασμένη εξαιτίας της διαμάχης των παλαιών και σύγχρονων
συγγραφέων σχετικά με το θέμα της υπεροχής τους.

Ο Περό έχει την πεποίθηση ότι οι σύγχρονοι συγγραφείς όπως ο Μολιέρος είναι ανώτεροι από τους παλαιούς. Επειδή έχει επέλθει και κορεσμός από την άντληση μύθων από τους αρχαίους, ο Περό θα αντιτάξει στους αρχαίους μύθους τους εξίσου παλαιούς μύθους του εθνικού λαϊκού πολιτισμού. Θα αντλήσει θέματα από την προφορική παράδοση, την γεμάτη σοφία, η οποία είχε φτάσει ως τα δικά του χρόνια προφορικά από τα σκοτεινά βάθη του παρελθόντος.