Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη στο Αμφιθέατρο εκδηλώσεων του Π.Θ. (Τμήμα Δ.Ε.ΞΥ.Σ) – Γράφει η Γεωργία Γιώτα.
Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη Ζωή.
Που οι δυσκολίες τους είναι η Δύναμή τους.
Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι όταν του Σισύφου ο βράχος βαραίνει πάνω τους.
Που γνωρίζουν ότι δεν θα τα επιτύχουν όλα, γιατί δεν γίνεται να ανατραπεί της Φύσης ο απαράβατος νόμος .
Και που τελικά δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά και την καθαρότητα σε κάθε λέξη, σε κάθε πράξη, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στο άγγιγμα ενός φίλου, αναζητώντας την ηρεμία μιας ηλιαχτίδας πίσω από την ταραχή μιας νεφέλης (συγγνώμη, Ποιητή μου, για το θράσος της παράφρασης… καλός ο σκοπός και πώς να αντισταθεί η καρδιά!)
Αυτή η βραδιά, 28 Μαρτίου, η αφιερωμένη στην άνοιξη της Ποίησης και στην ποίηση της Άνοιξης, συμπυκνωμένες στη μορφή και στη δημιουργία του ηλιοπότη Οδυσσέα Ελύτη, είχε μια γλυκιά γεύση τρικυμίας στα χείλη. Εντελώς και αφειδώς!
Για ό,τι νιώσαμε, για ό,τι συν-βιώσαμε, για όσα μας συν-επήραν και μας συν-κίνησαν, οφείλω πολλά. Μα κυρίως οφείλω την αξία την ανεκτίμητη που έχει κάθε μπουκιά ουρανού και κάθε σταγόνα νέκταρ ψυχής, από αυτά που ικανοποιούν την πείνα και τη δίψα αυτής που έχει τα δικά της αλάνθαστα φίλτρα. Και με πιστοποιητικά υψηλών προδιαγραφών, παρακαλώ…
Πρωτίστως μια οφειλή με χρυσόβουλο καρδιάς στους/στις φιλαίτερους/ες που η αγνότητα και η ένταση των συναισθημάτων τους δικαιολογούν πλήρως τις πρώτες αναρτήσεις και μάλιστα με αποδείξεις του εν-κάρδιου μάγματος. Και μας συγκινούν αφειδώς! Και φως ψυχής εγένετο! Και άνοιξαν πύλες… Τιμή μου και χαρά μου τα θυρανοίξια τούτα!
Και μια ακόμα μεγαλύτερη οφειλή με σφραγισμένο χρυσόβουλο καρδιάς για κάθε μπουκιά ουρανού και για κάθε σταγόνα νέκταρ του Ήλιου στους/στις συνοδοιπόρους μου σε τούτο το ταξίδι, για την ΤΙΜΗ της εμπιστοσύνης και της ΤΙΜΗ της φίλιας σχέσης:
Στον Κωνσταντίνο Παπατσιμούλη, τον εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Βιβή Σιώζου, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)
Στην Σοφία Κοντού, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Ιωάννα Οικονόμου. την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)
Στην Γεωργία Ρόπη, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Βάσω Σχοινά, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)
Στην Γεωργία Τέτσιου, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Ζωή Αθανασίου, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)
Στην Αντουανέτα Ζιάκα, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Ελένη Τσαμπούρη, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)
Στην Στέλλα Τύμπα, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Ελένη Αλεξίου, την εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)
Στον Ναπολέοντα Μουλιάκο, τον καλλιτέχνη, τον άνθρωπο (Κ.Α. : με Κυριότητα Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Αλεξάνδρα Κατσιμπέρη, την μελλοντική επιστήμονα, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στην Σοφία Τσιώκου, την μελλοντική επιστήμονα, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Στον Θωμάς Σιώκα, τον μελλοντική επιστήμονα, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)Οπωσδήποτε στον Βασίλη Ντούλια, τον εκπαιδευτικό, τον άνθρωπο (Ε.Α. : με Ευθύνη Ανθρώπου αυξημένη!)
Και …
Μια μεγάλη οφειλή με σφραγισμένο χρυσόβουλο καρδιάς στην υπέροχη, πάντα έφηβη, Επίτιμη Πρόεδρο της Ένωσης Λογοτεχνών Συγγραφέων Λάρισας, αξιαγάπητη κ. Δήμητρα Μπαρδάνη, στην υπέροχη, αειθαλή και ακάματη Πρόεδρο της Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ., αγαπητή κ. Βασιλική Καρατάσιου, στον πολυγραφότατο συγγραφέα και καλλιτέχνη, κ. Ευάγγελο Μπαλντούνη, για την ΤΙΜΗ της παραδοχής και της εμπιστοσύνης, που αναζητούνται πια εν μέσω της νυκτός…
Και..
Μια ακόμα μεγαλύτερη οφειλή με σφραγισμένο χρυσόβουλο καρδιάς σε όλους/ες όσοι/ες συν-ενωθήκατε και συν-δεθήκατε μαζί μας με άρρητους, αλλά υπαρκτούς δεσμούς, όχι μόνο μέσω φυσικής παρουσίας, αλλά πρωτίστως και κυρίως μέσω συναισθηματικής διέγερσης, μέθεξης και συν-αλλαγής. Τούτες οι μπουκιές ουρανού πόση γλύκα έχουν, ακόμα και στην επίγευσή τους…!
Και μια δέσμευση καρδιάς: στις συν-λειτουργίες του νου και της ψυχής, μέχρι οι καμπάνες να ηχήσουν και πάλι…
Υ.Γ.: δεν ξεχνώ μια ακόμα οφειλή: στον κ. Βασίλη Τσικρίκα και στον κ. Βαγγέλη Παπαβασιλείου, για το υψηλό αίσθημα ευθύνης του ανθρώπου…
Και επιτρέψτε μου ΜΙΑ φωτογραφία, όχι από υπερβάλλουσα και επιτηδευμένη σεμνότητα, αλλά … γιατί, πώς να το κάνουμε….
είναι οι ΑΛΛΟΙ και δεν γίνεται χωρίς αυτούς ΕΣΥ…!
Εξάλλου … αποδείξεις και ονόματα σαφώς υπάρχουν και ορθώς κυκλοφορούν (με χιούμορ πάντα!)
Και υποκλίνομαι στου ανθρώπου το άνωθεν και έσωθεν μεγαλείο…
